Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Sabahın seherinde,çiğler aşka düşmeden,
Güneşin doğuşun da başaklar öpüşmeden,
Hasan’a haber uçur,rüzgarın dili yeter,
Fırtınalar çıkmadan,meşeler gülüşmeden.

Yüce dağlar zirvesin den,
Süzülerek geliyorum.
Aşkın tutsak nefesin den,
Sevilerek geliyorum.

Bana öyle bakma derim,

Söyle bana fidan boylu,
Kime geldin ne ararsın.
Söyle bana diken huylu,
Kime geldin ne bakarsın.

Gözlerinde ışık hızı,

Bu gün hafta başı,
Sabah sırası.
Herkes toplanıyor,
Şunun şurası.

Şu garip gönlümde çakan kıvılcım,
Yakıyor ruhumu bitmiyor acım,
Bir buse ver bana olsun baş tacım,
Özlettin kendini özlettin gene.

Yürürken yollarda fikrim de sensin,
Tanrı huzurunda zikrim de sensin,
Düşünceye dalsam zihnim de sensin,
Çınar gibi köklü soylumusun sen.

Bu gözler sevgiliyi görmek için gerekli,
Yer de gökte arıyor bulamıyor sürekli.
Ama hasret bitecek tohumlar dirilecek,
Göz ruhun aynasıdır kalp onunla ahenkli…

Hasan Arpacı

Kimi seviyorsan,
O senin hayalindir.
Ama,
Senin değildir...

Sen kimi seviyorsan,

Yüreğime yara açtın,
Kapanası gözükmüyor.
Serçe gibi uçup kaçtın,
Tutulası gözükmüyor.

Böyle gelip geçmek bile,

Bizim mahallenin uyuz itine,
Vergiyi yazmışlar bakıp tipine,
O da sallamamış kimin nesine,
Yazın diye haber yollamış emmi.

Boyacı Lütfü’nün fırçası bu gün,