Has Doku Şiiri - Kasım Kobakçı

Samsun sınırlarından, Yeşilırmak taşarken,
Karadeniz ufkunda, dalgalar çarpışırken...
Ilgaz eteklerinde, Kaçkar zirvelerinde,
Saygı beslerim sonsuz, yiğitlerin yerinde...
*
Taka kaptanı Temel, semalarda bulutlar,
Mertçe cenk eden candı, göğe erdi umutlar.
Bütün aylar geçmeden, hürriyet simgesiydi,
İşit bu haykırışı, hür doğmanın sesiydi...
*
Artvin Trabzon yolunda, sarp uçurum önünde,
Şehit düşen uşaklar, yatar durur dününde.
Ziganalar geçidi, fındık fidanı güller,
Sonsuz güzele övgü, sahil boyu şen iller...
*
Rize bahçelerinde, yeşil yaprak toplanır,
Tepelerden süzülen, sisler göğe saplanır.
Kemençe nağmeleri, yankılanır derinden,
Kalkar horon tepenler, coşku dolar yerinden...
*
Ordu sahillerinde, fener yanar sönerek,
Gemi bekler yolcular, umutlara dönerek.
Giresun adasında, martılar kanat çırpar,
Poyraz fırtınaları, evlerin camın kırar...
*
Sümela Manastırı, kayalara yaslanmış,
Tarihin sayfaları, yağmurlarla ıslanmış.
Erzurum ovasından, soğuk rüzgar esince,
Hüzün basar içimi, kara kış görününce...
*
Sinop kalesindeyim, mahpushane taş duvar,
Aldırma gönlüm diyen, şairden nidalar var.
Gümüşhane sırtları, altın gümüş parıldar,
Dereler şelaleler, gece gündüz şırıldar...
*
Amasya elmasında, kızarır bütün yüzler,
Ferhat Şirin aşkını, destan eylemiş sözler.
Tokat bağları serin, üzüm salkımı coşar,
Güzeller türkü söyler, sevdalısına koşar...
*
Çorum düzlüklerinde, altın başak sararır,
Güneş ufka inerken, mavi gökler kararır.
Kastamonu elinde, ulu bacı şanımız,
Üşümesin bebeler, feda olsun kanımız...
*
Zonguldak madenleri, kömür karası gözüm,
Emekçi alınteri, aydınlık sabah sözüm.
Bartın nehrinden sular, akar dökülür koya,
Benzer bu şiirimiz, ipeksi has dokuya...