Öteledim elimin tersiyle
Beni üzen, yoran, yıpratan ne varsa…
Yelken açtım yeni ufuklara;
Özlediğim
Dostluğa, barışa, güzelliğe…
Unutma,
Nokta bitiş değil, başlangıçtır aslında...
Yeniliğin tertemiz eşiği,
Taze umutların beşiği,
Daha güçlü başlamanın habercisi,
Geceden gündüze yürümek,
Nurdan yaratılmıştır, melek gözle görülmez.
Yemez, içmez, uyumaz, Allah’a karşı gelmez,
Gece gündüz çalışır, usanmak nedir bilmez.
Erkeği, dişisi yok; iyilik yapar, yılmaz,
Saygıda kusursuzdur, noksanımıza gülmez.
Yaradan emretmese günahımızı silmez,
Ağlamıyorum,
Ağlamıyorum ki
Gözüme bir şey kaçtı…
Kim demiş seni sevdiğimi?
Sevmedim, hem de hiç…
Hiç sevmedim!
Hayattaki en güzel duyguların başında,
Sevgi, saygı, hoşgörü ille de ahde vefa.
Bulamazsın bir nebze nankörlerin aşında
Sevgi, saygı, hoşgörü ille de ahde vefa.
Değerlerde gizlidir, İki cihanda sefa.
Sevgi köprüsünden geçenler bilir,
Kalpten kalbe giden yoldur hoşgörü.
Dostluk pınarından içenler bilir,
Tadına doyulmaz baldır hoşgörü.
Güvercin uçuran mavi semada,
Bir gün haber edip hatır sormadın,
Gelmiyorsan hiç gereğin kalmadı.
Bayramlarda hiç mi kafa yormadın,
Gelmiyorsan hiç gereğin kalmadı.
Özlediysen sevgin ile sar beni,
Sapı benden olan balta yetmedi,
Testereyle hücum asla bitmedi.
Gövdemi, dalımı bırakmadınız,
Uyarıları da hiç takmadınız.
Doğduğunda beşik bendim unutma,
Mübarek üç aylar geldi çok şükür,
On bir ayın sultanıdır Ramazan.
Allah adı gönüllerde hep zikir,
On bir ayın sultanıdır Ramazan.
Ömür bitip yaklaşıyor ahiret,
Bin sekiz yüz doksan dört yirmi beş Ekim’inde
Dünyaya gözlerini açtın Âşık Veysel’im.
Sivrialan köyünde lale, gül ekiminde,
Etrafına neşeni saçtın Âşık Veysel’im.
Baban Ahmet çiftçiydi, Karaca’ydı lakabı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!