Dilendim kırk harami muştuları gezerken.
Kırarken bir bir elimde, yediveren bir gül.
Ne halveti kaldı, kırıntıları topladım yerden.
Mürüvvetsiz hayaller peşinden koştum.
Ölümlüydü ab-ı hayat ona kandırıldım.
Eh artık çığırtkan bezirganlar devşirme yüzleri.
Kırk parçaya bölümdü, duygu sürgünleri.
Olmadı ara üzüntülü feryatlar haykırmaya.
O ara alacağım nefese hücum edildi.
Meçhuldü hangi kanlının hedefindeyim.
Bilmedim dalmışken rüzgârın yumuşaklığına.
Gül kokan ellerim kanlar içindeydi.
Kenan GEZİCİ 07/06/2026
Kayıt Tarihi : 7.06.2026 10:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!