Bir defter getirin bana
Sayfaları bolca olsun.
Anılarımı yazacağım sayfalara
Yıllarım geçti o sıralarda,
Öğretmen masasında.
Çocukların arasında..
KAR!
Gökten yeryüzüne eğilip af dileyen,
Yer yüzüne bırakılan beyaz dua!..
Bereketi sessiz taşır,
kimse duymasın diye usul usul iner.
kimseyi incitmeden.
Arkadaşım, kardeşim, toprağım, devrem.
Umutların olmalı, hayallerin gibi.
Karamsarlık yok, düşünme karanlığı,
Kafanda bir ideal, bir mefkure olmalı,
Türk'ün büyük ülküsü gibi..
Hep beraber, omuz omuza, el ele,
Kardeşçe
Dostça , kardeşçe yaşamak varken
Şehirler, ilçeler, köyler yanıyor
Ey Kürt kardeşim! bu savaş neden?
Caddeler sokaklar yollar yanıyor.
İlk yağan kar yenmez derler,
şehrin bütün dumanını,
bacaların iç çekişini taşır içinde.
Gökyüzü bile önce kirini silker yere.
En iyisi beklemektir,
üçüncü karı, dördüncü karı…
Bizden ayrılalı hayli yıl oldu.
Ali Kemal Sunal, ey güzel insan
Bir gülüşle geldin, tüm dünya güldü
Gönüller sultanı can Kemal Sunal
Başyurt yaylasının serin suları
Akar da karışır dipsiz çayına
Baharda gürleşir derin suları
Çocuklar koşuşur dipsiz çayına
Kepez, Demirciler ve Aksüt köyü
İstanbul’un Kalbindeki İnci
Kız Kulesi,
Üsküdar’ın alnında bir ben gibi durur,
Salacak açıklarında,
denizin kalbiyle karanın nefesi arasında.
Üsküdar sahilinde yürüyorum,
Köydeki evim..
Baba evi, can evi
duvarlarında babamın nasırlı elleri,
taşında sabrı,
kerpicinde alın teri saklıydı.
Çivi değildi bizi bir arada tutan,
Yıllar sonra dedim gidem köyüme
Eski köyden inan eser kalmamış
Ve sonunda girdim eski evime
Dökülmüş sıvalar duvar kalmamış.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!