Hamit Atay Şiirleri - Şair Hamit Atay

stanbul’da Anılarım
Bir şehrin kalbine düştü adımlarım,
Taş sokaklarına gizledim sırlarımı,
Ey İstanbul, her köşende ben vardım,
Bir yanım hüzün, bir yanım yaralı.
Üsküdar sabahında umutla uyandım,

tanbul’da Ben

İstanbul’da ben, her köşe bir başka hüzün,
Sokakları, beni hatırlayan rüzgarla süzülen.
Galata'dan bakarım, her ev, her insan bir iz,
Bir zamanlar seninle yaşadım, şimdi yalnızım.

İstanbul, İstanbul Olalı

İstanbul, İstanbul olalı,
Bir başka güzellik sarmadı beni,
Her sokakta bir hatıra, bir anı,
Her köşe, seni anımsatan bir iz.

İşte Gidiyorum

İşte gidiyorum…
Ne bir çiçek kopardım bahçenden,
Ne de bir taş aldım bu yoldan hatıra diye.
Sadece adımlarım kaldı sana,

İstemem Seni

İstemem seni, yollar uzun,
Rüzgâr sert, sesin suskun.
Gözlerinde bir yabancı,
Ben değilim, o çok açık.

İsyanım İnsanlığa

Ne çok yara bıraktınız kalbimde,
Ne çok yüz çevirdiniz gerçeğe.
Bir lokma ekmeği paylaşamadınız,
Ama yalanı sofralara ziyafet ettiniz.

İzi kalır kalbinizde

Unuturum sanırsın ilk zamanlar,
Kendini avutursun, oysa çok yanarsın.
Bir gülüşe saklarsın gözyaşını,
Kimse bilmez, ama sen hep hatırlarsın.

İzi kalır kalbinizde

Unuturum sanırsın ilk zamanlar,
Kendini avutursun, oysa çok yanarsın.
Bir gülüşe saklarsın gözyaşını,
Kimse bilmez, ama sen hep hatırlarsın.

İzlediğinle Kalırsın, Öyle Uzaktan

Uzak durmayı seçtin, yakmak varken yüreği,
Bir bakışla çözmek varken kördüğümü,
Korktun belki de, ya da önemsemedin,
Şimdi sadece izliyorsun...

İzlediğinle Kalırsın, Öyle Uzaktan

Uzak durmayı seçtin, yakmak varken yüreği,
Bir bakışla çözmek varken kördüğümü,
Korktun belki de, ya da önemsemedin,
Şimdi sadece izliyorsun...