Hamit Atay Şiirleri - Şair Hamit Atay

VEDA VAKTİ
Artık yoruldum, söz taşımaktan,
Kırık kalplerin yükünü omzumda saklamaktan.
Ne bir laf dinleyecek halim var,
Ne de afra tafra çekecek bir sabrım kaldı.
Yıllar geçtikçe öğrendim,

Verin Benim Sevdiğimi

Verin benim sevdiğimi,
Koynumdan söküp aldığınız o bakışı,
O dudağında gül açan tebessümü…
Verin, geceyi gündüze çeviren o sesi,

Vurdular Beni

Vurdular beni,
Ne dağ bildi, ne deniz,
Ne yıldızlar haber verdi,
Ne rüzgârlar yas tuttu ardımdan...

VURMAYIN, YARALIYIM BEN
(şiir)

Vurmayın...
Yaralıyım ben...
İçimde dinmeyen bir sızı var hâlâ,

VURMAYIN YILLAR

Vurmayın yıllar, zaten yorgunum,
Zaten omuzlarım çökmüş yüklerden.
Her geçen gün bir parçamı alıyor,
Her sabah bir yanım eksiliyor sessizce.

Vur Usta kemanları.

Vur ki gecenin omzundan düşsün suskunluk,
vur ki pas tutsun içimde bekleyen acılar.
Vur usta kemanları,
bu şehir çok dinledi yalanı,

VUR YÜREĞİME VUR

Vur yüreğime vur,
Kıvılcım değil, yangın olsun bu gece,
Ateşini saklama, içimi yak son defa,
Ben zaten yanmayı öğrendim sevdanın hecesinde,

Yaban Çiçeğim

Issız bir dağ yamacında açan,
Rüzgârla büyüyen, yağmurla yıkanan…
Ne toprağın bağladı seni kendine,
Ne de bir bahçıvan eli değdi üzerine.

Yağmurun Ardındaki Gökyüzü

Yağmur düşer sessizce pencereme,
Her damla bir hikâye taşır içinde.
Bir özlem, bir hüzün, bir umut gizli,
Ve ben dinlerim, ruhumda yankılanır.

Yağmur Yağdığı Kadar Değil,

Sana Değdiği Kadar Islanırsın
Yağmur yağar, herkes ıslanır sanırsın...
Oysa kimine dokunur, kimine geçip gider,
Kimi yürür altında, gülümseyerek,