Kimseler Bilmesin
Kimseler bilmesin içimde ne yangın var,
Bir gülüşün ardından kaç fırtına savrulur.
Yüzümde bahar, içimde kışın ayazı,
Gönlümün kapıları sana hâlâ aralık durur.
Kimseler Bilmeyecek
Kimseler bilmeyecek
Gecenin hangi saatinde
Adını fısıldadığımı yıldızlara.
Gözlerimin nemini rüzgâr sanacaklar
Kimseler Bilmeyecek
Kimseler bilmeyecek
Gecenin hangi saatinde
Adını fısıldadığımı yıldızlara.
Gözlerimin nemini rüzgâr sanacaklar
Kimse Okumasa da
ben yazdım, çünkü sustukça eksiliyordum…
Kimse okumasa da yazdım.
Çünkü içimde öyle şeyler vardı ki,
birine anlatamazdım.
Kimse Okumasa da
ben yazdım, çünkü sustukça eksiliyordum…
Kimse okumasa da yazdım.
Çünkü içimde öyle şeyler vardı ki,
birine anlatamazdım.
Kimseye Kızmıyorum
Kimseye kızmıyorum,
Çünkü kırgınlık sadece kalbimi yorar.
Ne geçmişin hıçkırıkları,
Ne de geleceğin kaygıları,
Kimseye Reva Görüp Yaşatmadım
Bana ne yaptıysalar, içime gömdüm,
Ama kimseye reva görüp yaşatmadım.
Ne bir sözü iade ettim, ne de bir yarayı açtım,
Acıyı kendim taşıdım, kimseye bulaştırmadım.
KİMSEYE YER KALMADI
Kimseye yer kalmadı,
Ne gözümde ne gönlümde...
Yoruldum bakmaktan, görmeden,
Sevmekten, sevemeden...
KIRGINIM SANA HAYAT
Kırgınım sana hayat...
Ne zaman güldürsen, ardına saklanıyor acılar.
Bir tebessüm kadar kısa ömrü oluyor huzurun,
Sonrası hep yangın, hep enkaz, hep yalnızlık…
Güvendiklerim sırtımdan düşerken birer birer,
KIRGINIM SANA HAYAT
Kırgınım sana hayat...
Ne zaman güldürsen, ardına saklanıyor acılar.
Bir tebessüm kadar kısa ömrü oluyor huzurun,
Sonrası hep yangın, hep enkaz, hep yalnızlık…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!