Kendimi Yendim de Bir Seni Yenemedim
Kendimi yendim,
Geçtim dipsiz uçurumlardan,
Susturdum içimdeki çığlıkları,
Ağlamadan yürüdüm kırık yollarda.
Kendimi Yendim de Ona Yenildim
Kendimi yendim,
Gözyaşlarımı tuttum karanlıkta,
Kırılmış hayallerimi topladım tek tek,
Suskun gecelere dost oldum.
Kendimle Kaldım
Senden sonra
Kimseye anlatamadım kendimi.
İçimde taşıdığım sessizliği
Adını andıklarında bile kıramadım.
Kendimle Kaldım
Senden sonra
Kimseye anlatamadım kendimi.
İçimde taşıdığım sessizliği
Adını andıklarında bile kıramadım.
Keşkelere Kalma
Keşkelere kalma,
zaman acımasızdır, geri dönmez,
bugün susarsan yarın
sessizliğinle yüzleşirsin.
Kim Bilir Şimdi Nerdesin
Kim bilir şimdi nerdesin…
Hangi sokaktan geçiyorsun,
Hangi rüzgâr yüzüne dokunuyor,
Hangi gözler bakıyor sana
Kime İnanmalıydım Dostum
Kime inansam yalan çıktı be dostum,
Bir tebessümle kandırdılar kalbimi,
Sözler süslü, niyetler karanlıktı,
Ben içten sandım, onlar sahteydi.
Kimseden Şüphe Edip
Kimseden şüphe edip,
Gözlerimdeki güveni kaybettim.
Herkesin sözlerine, her bakışa,
Sonsuz bir güvenle inandım.
Kimse Duymadı
İçimde saklı çığlıklar vardı,
Sessizliğin koynunda yankılanan.
Söylemek istedim, ama sustum,
Çünkü kimse duymadı.
Kimseler Bilmesin
Kimseler bilmesin içimde ne yangın var,
Bir gülüşün ardından kaç fırtına savrulur.
Yüzümde bahar, içimde kışın ayazı,
Gönlümün kapıları sana hâlâ aralık durur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!