Özlemin Bahanesi Ay
Sıcak bir Haziran gecesi,
Bir umut tanesi kadar parlaktı ay.
O kadar muazzamdı ki,
Şiir yazasım geldi,
Reva
Özlemek midir sevmenin yarısı?
Bir kuş kanadında taşınan umut,
Gözlerde sessiz bir bekleyiş midir sevmek?
Yoksa gurur mudur seni zincire vuran,
Ruhun Teninde
Can dururken bedende,
ellerimde paslı bir hançer —
ayırıyorum gölgemi etimden,
kan değil, karanlık akar içimden.
Ruhu Revan
Bir insan nasıl ölmeli,
Daha nefesi varken göğsünde?
O ruh nasıl durmalı,
Yüreği sökülüp, yalnızlığa gömülmüşken?
Sanma Ki Özlem
Aklına gelirim ansızın bir gece,
Uyuyamazsın belki de o gece.
Sanma ki seni özlediğimdendir,
Sanma ki beni özlediğindendir.
Sarhoş Bir Şair
Elinde titrek bir divit kalem,
Önünde yorgun bir kâğıt,
Mürekkep damlalarıyla boyuyor geçmişi,
Yazıyor, yazdıkça kanıyor.
Sarhoş Cennet
Bir yer var, içerisi güzel;
Meyhane gibi, kadehler çokça.
Cennet gibi bir yer,
Cennette meyhaneden ibaret.
Sebep ve Sevda
Sevmek için neden mi gerek?
İnsan nedensiz sevemez mi?
Yaşamak için can mı lazım?
İnsan bakışlarda var olamaz mı?
Sen Benden Gittiğinde
Gönlümü susturdum, usulca ıslah ettim...
Seni, içimin en derininden azat ettim.
Ben senden usul usul çekildim —
Sen, benden kopup gittiğinde...
Seni Öldürdüm Sevginle
İstemiyorum artık — git!
Durma karşımda, yüzsüz, defol, çekil gölgemden.
Ardına bakmadan başkalarına git,
Yüzsüzlüğün içimi ürpertir, buz keser hiçbir sitemim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!