Okunmamış Satırlar

Okunmamış Satırlar

Ey gönlümün sessiz harfi, okunmamış cümlesi,
Bir mektup düştü yüreğimden, sana varır ümidi.
Ne mühür vurabildim ne de zarfını kapattım,
Adını yazdım yalnızca… gerisini ağlattım.

Bir akşam üstüydün sen, güneş yorgun, hava solgun,
Ben sana denk düştüm işte, kader biraz kırgın.
Gözlerin… gece gibi, karanlık ama derin,
Kayboldum bakışında, bulamadım yerimi, yerin.

Dudakların bahar gibi, değse çiçek açar söz,
Bir susuşun var ki, bin şiire bedel öz.
Ben cümle kuramadım, dilim düğüm düğüm,
Sen “arkadaşım” dedikçe, ben biraz daha düştüm.

Bilmem ki hangi rüzgâr getirdi seni bana,
Bir yangın bıraktın içimde, görünmeyen ama.
Ne söylesem eksik kalır, ne yazsam yarım,
Sen bilmesen de olur… ben seni sevdim yarim.

Bir gün olur da eline geçerse bu satırlar,
Bil ki her harfi kanar, her kelimesi ağlar.
Ben sustum diye sanma, içim bomboş değil,
En çok susanlar sever… ve en çok onlar eğilir.

Şimdi bu mektup sana, ulaşır mı bilmem,
Belki rüzgâr okur onu, belki gece dinler.
Ama bir gerçek var ki, inkârı yok bunun:
Ben seni sevdim… hem de geri dönmeyen bir mektup gibi, suskun.

Halim Yusuf Pilavcı
29.03.2026