Hiç Gelmeyen Kadına Mektup
Madem gelmeyecektin, neden gözlerime hükmettin?
Madem sevmeyecektin, neden kalbimi kendine emanet ettin?
Madem gönlün yoktu, gözlerin neden gözlerimi cennet etti?
Beklemek zamana aykırı mıdır bilmem; ama gözlerin zamana bile ihanet etti.
Hicrânın Yükü
Hicrân ile doldu bu gönül yine,
Firâkın bir yük, omuzlarımda hâne.
Ayrılık, yâre bir lütf-u şehvâl,
Her ne kadar kalbimde açsa melâl.
Issız Çınar
Yorgun bir kalemden çıkar,
Güzel bir şiir,
Tıpkı yorgun bir bedenden,
Ruhun süzülerek çıktığı gibi.
İsteksiz
Küçüktüm, zorla büyüdüm,
Gülmezdim, zorla güldüm.
Yaşamayı sevmezdim,
Ama zorla yaşadım.
Kalem ve Zindan
İçimdeki zindan ortaya çıktı...
Bir kâğıt aldım, bir de kalem.
Düşündüm öylece, senin güzelliğini
Kalemim, kâğıdı yorarken düşündüm...
Kara
Gözleri kara, gecenin elinde sigara külleri,
Saçları kara, rüzgârda savrulan eski telleri.
Kirpikleri göğe doğru kalkık bir suskunluk,
Göğsü küçük, kalça biraz kalın… teni esmer, buruk.
Kardan Bir Kefen
İnce bir tabaka bürümüş toprağı,
Bembeyaz bir çarşaf.
Sonbahar rengine bürünmüş gece,
Bedenimin beyazlara büründüğü gibi.
Kendi Mezarım
Dünden daha fazla istiyorum
Bugün ölmeyi.
Yaşamak için hiçbir
Heves kalmıyor dünden bugüne.
Kervansaray Gibi
Ben, senin gönlünde
Seni seven bir garibim.
Yolum hep senin yoluna çıkar,
Ben o yolda bir kervansaray…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!