Halil Yılmaz Hıtmiye Şiirleri - Şair Hal ...

Dik tutun
Eğilmesin başınız
İnancınız ve hıncınız
ASİ nehirler gibi taşsın
Kızıl şafaklar sökmüş

Diren İnce Memed
Diren
Mitlerin, mitolojilerin
Efsanelerin
Ana sütümüz gibi ak
Pınarları duru, berrak

Duygularından
Doğrularından ödün vermeyen
Ve geriye dönmeyen
Ölümüne sevmeyi, sevilmeyi
İbadet bilen
Yaşamın acılarına

Ve ben seni
Erişilmez yıldızlar misali
Öncesizlik ve sonsuzluk kadar
Uzak olsan da
Şah damarımda akan
Sımsıcak kanım gibi

Anneden öksüz
Babadan yetim kalmışlık yetmez
Eritir, bitirir
Sevgilinin o baygın bakışları
Çöker, çakılır yüreğine mıh gibi
Bulutlar kanat çırpar

Sen
sen ruhumun
Hem kışı hem baharı
Hiç dinmeyen muson yağmurları

Eski baharlar da kalmadı
Kuşlar gibi
Onları da küstürdük şükür
Ayın ışığı gibi
Güneş
Ilık, yumuşak olmalı

Yüzünden
O derin gözlerinden
Berrak
Ilık ılık
Işık ışık
Yaşama sevinci taşan

Herkese ölüm
Her çağda
Erken be sevgili
Yaşamak, nefes almak …
Kan kusmak can çekişmek bile
Ne güzel

Sen
Dünyalara değen
Yaşama ışık ışık gülen
Masumsu resmim
Beni yiyen, bitiren
Parlak, iri