Halil Topaç Şiirleri - Şair Halil Topaç

Ne dünyasın sen dünya!
Sen zalim, içindeki zalim.
Kimine bir avucu derya deniz,
Kimine de bir denizi bir avuç edersin.
Onu da bir yerlere atar unutursun.
Kimine bir mekanı dağ iken bağ,

İnsan kılığına girmiş bir hayvan. Bilmem hangi cinsten bilmem ne soydan. Merhamet gelir mi böyle bir kuldan? Yüreği demir mi? Taş mı? Bilinmez. Çok gaddar dediler onun adına. Nemrut oldu çıktı kendi tahtına. Ne ettiyse çıkar bir gün bahtına. Şeref mi düşer düş mü bilinmez. Sağına soluna iftira atar. Belasını sürter herkese çatar. Namuslu görünür namusu satar. İpsiz mi sapsız mı şer mi bilinmez. Ruhundan temizdir lağımın suyu. Ondan merhametli gâvurun soyu. Çakaldan tilkiden almıştır huyu. Yılana akrebe eş mi bilinmez. Hacca gitmiş namaz kılmış ne çare. İşlediği günah günde yüz kere. Şimdi canavar dır sonu biçare. Sağ görünür ama leş mi bilinmez. Bir gün gelir çatar ecel zamanı. Azrail dinler mi artık yalanı. Haydi, kurtar seni kurtar o canı. Mezarın belli mi düş mü bilinmez. Artık seni yolun sırat köprüsü. Belli suçun ağır tırlar dolusu. Haydi, kurtar seni zalim yavrusu. Kaç kattan düşersin beş mi bilinmez. Melekler deftere şöyle bir bakar. Kul hakkını arar hak hakkı sorar. Yerin cehennemdir artık son karar. Cehennem ateş mi aş mı bilinmez. lem görse senin o yanmış halini. Mekânın ne cami nede cem evi. Ne hakla kurtarsın Muhammed Ali. Yanacağın yaz mı kış mı bilinmez. Mazluma sordular ceza az dedi. Ben hesapta yoktum beni yaz dedi. Hiç olmazsa git taşına kaz dedi. Hak alırım er mi geç mi bilinmez.

Uyma dedim feleğe, gittin sözüne uydun.
Gönlüm hiç razı değil, buna hazır değilem.
Benden ne ziyan gördün, lal dilimden ne duydun?
Gönlüm darphane değil, ona vezir değilem.

Değilem yar değilem, buna hazır değilem.

Kaderime düşmeyen çile verdiniz. Kader diye çekmeye mecbur etmeyin. Gözlerimde bir neşe vardı sildiniz. Gözleri ağlamaya mecbur etmeyin. Dokunmayın dünyama rahat bırakın. Hiçbir yer ölüm kadar olmadı yakın. Cemreler sineme hep akın akın. Cemreye sarılmaya mecbur etmeyin. Hayatımın içinde her şeyi benim. Her cefası benimdir sefası benim. İsterseniz bu yerden çeker giderim. Yârim den ayrılmaya mecbur etmeyin. Sizde bir insansınız yüreğiniz var. Benim gibi mutlaka seveniniz var. Belki de uzaklarda bekleyeniniz var. Canımdan ayrılmaya mecbur etmeyin.

Gözünden bir fincan kahve ver içem.
Şekeri köpüğü biraz bol olsun.
İnce belde biten telinden geçem.
Uzat sana gelem bana yol olsun.

Çiçekleri gördüm baharla gelen.

Gittiğin günden beri,
Gönlüm küs oldu bana.
Çilem o günden beri.
Yoldaşım oldu bana.

Gittiğin günden beri,

Doyumluk yetmemiş, tadımlık yetsin.
Yar beni bitirdi, in’se in değil.
İstedim ki biraz merhamet etsin.
Gitti göremedim, cin’se cin değil.

Gelin şu başıma geleni görün.

Seni yar yerine daha koymadan.
Küp oldum derdine kırıldım gittim.
Ne dünyaya ne de sana doymadan.
Sen değil el geldi darıldım gittim.

Ben bir adım geldim kaçtın beş adım.

Senden ayrı geçen, ömürden günüm.
Yitik bir zamandır, kar’a sayılmaz.
Beklemek neyse de, hasreti ölüm.
Gönlümün figanı çare sayılmaz.

Ben doğruyum sana doğrudur sözüm.

Yazı tura attın, oyun mu sandın?
Aşkı kumar sayan seni kumarbaz.
Avucuna alıp zar mı oynadın?
İnsanı yok sayan seni düzenbaz.

Altılı ganyan mı? Bahse mi yazdın?