Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

Bak ibretle; çoban olup,
Sürüyü (!) gütmeyen mi var?
Üçkâğıtla papaz bulup
Garibi ütmeyen mi var?

Anlatsam kimden, kimlerden

Gidişi sanki bilmece
Sinemi yakarak gitti
Bir şey demeden öylece
Gözüme bakarak gitti.

Görülmüş mü hiç böylesi

GİTTİ BİZİM ÖRF

Yok mu ağzı dualı
Piri fani sakallı
Milletin ağzı bağlı
Kapıdan girince sörf

GİTTİN YA…

*Ozan Arif’e

Gittin ya sen gönlüm hazan
Ne söyleyen var ne yazan

GÖRMEZ MİSİN?

Görmez misin? Tipsizleri,
Pohpohlayıp şişirirler
"Benden" diye çapsızları
Üstümüzden aşırırlar

GÖRDÜN MÜ?

Uzaktan hoş gelirmiş
Davulun gümlemesi
Halik’a boş gelirmiş
Balığın bilmemesi

GÖRESİDİM BEN AYŞEMİ

Karadeniz duy sesimi
Göresidim Ben Ayşemi
Tükettin bak nefesimi
Göresidim Ben Ayşemi

GÖR HALİMİ

Sorma nasıl olduğumu
Hele bak da gör halimi
Aşkın ile solduğumu
Hele bak da gör halimi

Düşünceler sıra sıra
Kimisi ak kimi kara
Din adıyla dine yara
Açanları görmedin mi?

Başı olmayan son gibi

Söyler misin? Acep neden
Anlamazsın beni gönül
Çalıp durdun bin bir telden
Dinlemezsin beni gönül.

Bir gül olup bitmedim mi?