Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

GÜZEL BAKAN GÜZEL GÖRÜR

Hayat denen pencereden
Güzel bakan güzel görür
Çağlarken sular derelerden
Güzel bakan güzel görür

GÜZELİM

Gölge misali peşinden koşarım
Bir kez olsun dön de bak be güzelim
Ne yağarsın ne gürlersin, şaşarım
Bari bir kıvılcım çak be güzelim

HAL DİLİYLE

Börtü böcek tabiatta ne varsa
Zikir eder hal diliyle Allah’a
Her kim burada kulluğunu yaparsa
Çıkar orda yarın hepsi felaha

HAKK’IN NEZDİNDE

Seyredip dünyayı tefekküre dal
Her yaratılmışın amacı belli
Kullan aklını da olma ha aval!
“Ol! ” desin yeter ki, olur tecelli

HALLERİN TUTSUN ORUCU

Niyetlenip sabır göster
Dillerin tutsun orucu
Var olandan verdikçe ver
Ellerin tutsun orucu

HAMD EDERİM, ŞÜKREDERİM

Yoktan var eden Allah’ım
Hamd ederim, şükrederim
Yalnız sendedir felahım
Hamd ederim, şükrederim

HAMD DE O, MECİD DE O

Açma kula hallerini
Hamid de O, Mecid de O
Aç yaratana ellerini
Hamid de O, Mecid de O

HANGİ DAĞDA KURT ÖLDÜ?

Sen hiç böyle değildin
Hangi dağda kurt öldü?
Ne oldu da eğildin?
Hangi dağda kurt öldü?

HANGİSİ İYİ?

“Hangisi iyi? ” diye sorulursa eğer
Her şeyin elbet doğalı, ilki iyidir
Rızık için dökülen ter her şeye değer
Oturan aslandan gezen tilki iyidir

HARRAN… HARRAN...

Kara bahtlım kara yüzlüm günaydın
Ok misali doğru sözlüm günaydın
“Eksik etek” diye söylenir adın
Günaydın elleri kınalı kadın