Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

GÜNE DAİR

Ağarırken şafak vakti yeryüzü
Sıyırır geceyi verir gündüzü

Nasıl ki mesulse sürüden çoban

GÜN GELECEK

Daha yapmadan şöyle alım çalım
Niçin yaratıldık? Ona bakalım
Yoksa bırakmaz bizi kriz, bunalım
-Silkinerek doğrulalım çabucak

Cevaptır toprağın duasına yağmurlar
Rüzgarlarla raks eder şükründen çimen

Yükselerek boy veren aciz tohumlar
Boyun eğer olgunlaştığında hemen.

GÜL KIRILMASIN

Tüm dertleri gönder bana
Yeter ki Gül kırılmasın
Feda olsun canım ona
Yeter ki Gül kırılmasın

Aşk vurgunu iflah olmaz gülse de
Vardır elbet ama azdır be Gül’üm
Gözler ağlıyor gibi görünse de
Gerçekte ağlayan özdür be Gül’üm.

Engeller sarsa da her bir yanını

GÜL YÜZÜNÜ SOLDURMA SEN

Acı tatlı geçer hayat
Gül yüzünü soldurma sen
Güzeli al, kötüyü at
Gül yüzünü soldurma sen

GÜNAHIM SENİ SEVMEK Mİ?

Ne bu dargınlık ne bu kin
Günahım seni sevmek mi?
Kabul et gerçeği ilkin
Günahım seni sevmek mi?

Hamt et yaratana seni
Tövbe et, günahkâr olma
Zamanla eskir her yeni
Tövbe et, günahkâr olma

Aklı kullan varsa başta

GÖZLERİNE

Sen ceylan ben avcı, hep kaçıp durdun
İnsan bu kadar kıyar mı erine?
Yüreğimi bakışlarınla vurdun
Yanacak kadar yandım gözlerine.

GÖZLERİNE HAPSOLMUŞUM

Kim azat eder ki beni
Gözlerine hapsolmuşum
Görmemek de ölüm seni
Gözlerine hapsolmuşum