Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

Halil Manuş

ÇOK CAHİLİM

“ Biz emaneti göklere, yere, dağlara teklif ettik de onlar bunu yüklenmekten kaçındılar.
Zira sorumluluğundan korktular. Ama onu insan yüklendi.
İnsan bu emanetin hakkını gözetmediğinden cidden çok zalim çok cahil bulunuyor.” Ahzap 72

Devamını Oku
Halil Manuş

Sıkı tutmazsan işini
Dökersin sonra dişini
Hayal edip geçmişini
Anarsın… Demedi deme.


Devamını Oku
Halil Manuş

Her şey para değil elbet biliriz
Fakat adalet istemekte mi suç?
Yardım iste ilk önce biz geliriz
Sence aşkla hizmet etmekte mi suç?

Gözümüz yok; şunun, bunun cebinde

Devamını Oku
Halil Manuş

Hakikati söylemeye
Mangal gibi yürek gerek
Bina inşa eylemeye
Temeliyle direk gerek

İş çığırından çıktığında

Devamını Oku
Halil Manuş

Yağan yağmurlar rahmettir toprağa
Akar, akar yarıkları doldurur.
Bir kez nazar et çiğ düşmüş yaprağa
Dersin ki; O, olmazları oldurur...

Devamını Oku
Halil Manuş

Anneciğim baksana
Dışarda kar yağıyor
Sobaları yaksana
Dışarda kar yağıyor.

Yazlıkları koyalım

Devamını Oku
Halil Manuş

DUYMADIM DEDİN

“Hak var” dedim Köksal her seferinde
Duydun duymasına, “duymadım” dedin.
“Sevgi yeşert” deyip durdum kalbinde
Duydun duymasına, “duymadım” dedin.

Devamını Oku
Halil Manuş

Bir yıl düştü ömrümden, ne kaldı geriye?
Huzurunda âcizane oturmaktayım.
İlâhım, Allah’ım, Yaratanımsın diye
Kapandım da seccademe yalvarmaktayım.

Devamını Oku
Halil Manuş

Ne şekli var ne şemali
Eski köyde yeni alet
Kişiye hastır cemali
Eski köyde yeni alet

Önden baksan taşa benzer

Devamını Oku
Halil Manuş

Adaletinden zalimler çekinsin, ürksün
Asaletinle sanki omuzlarda kürksün
Sen ki; Adınla sanınla Türkoğlu Türk’sün
__Unutma! Emanet kaldı sana bu vatan
__Gün gelip hesabını soracaktır Atan

Devamını Oku