Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

Sen: Gönül bağımda bir gül
Ben: Hazan bahçede bülbül

Sen: Yüce dağlar maralı
Ben: Aşk elinden yaralı

SEVELİM İNSANLARI

Bizde insanız diyerek
Sevelim hep insanları
Fark aramağa ne gerek?
Sevelim hep insanları

Çözülmez feleğin attığı düğüm
Kurulu saattir yaşanan heyhât! ...
Bir seraptı ömür boyu gördüğüm
Boşaldı zemberek silindi hayat.

Onca ayrılıktan sonra
Nasıldır halın Safrantı?
Eserken kar, tipi, bora
Nasıldır yolun Safrantı?

Arpayla buğday ekerken

TÜRK ÖĞÜN ÇALIŞ GÜVEN

TÜRK unutmadan atanı
Sarıl dört elle işine
Gözde tut aziz vatanı
Sende yön ver gidişine

Saatlere gün ekle, günlere yıl
Geceyi gündüze kat öylece gel
Dirilip şafakta Hakk’a secde kıl
Dünya meşakkati olmasın engel.

12/4/2013 08::45

ÖTESİ VAR MI?

Elbet bir gün beni sende
Ararsın… Ötesi var mı?
Bin kişiye aynı günde
Sorarsın… Ötesi var mı?

PRANGALAR VURDUM

Günü aya katıp yıllar sayarak
Gelirsin diye hep bekledim durdum
Senin yerine kendimi koyarak
Gerçekmiş gibi ne hayaller kurdum

YA İSTİKLAL YA ÖLÜM

YA bir olur güçlenirsin
Korunursun düşmanlardan
Ya da tuz gibi erirsin

Sözümü atma yabana
Azda olsa öz söylerim
Kulak ver anne, babana
Uzatmadan tez söylerim.

Çok söylemişimdir belki