Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

SEFER SENDEN, ZAFER O’NDAN

Dert etme sen ötesini
Sefer senden, zafer O’ndan
Yap işinin iyisini
Sefer senden, zafer O’ndan

Gel denilince bakmadan sağa sola
Aşarak engelleri gelensin sen
Meyletmeden onlarca yanlış yola
Vatan yolunda aşkla yelensin sen

Bir bakışta gör, iyi tanı onları

Omuzlarımız nasırlandı
Şehit tabutu taşımaktan
Onlar hiç bıkıp usanmadı
Ayrımcılığı kaşımaktan...

Yoktan var eden Allah’ım
Senden sana sığınırım.
Gün güne arttı günahım
Senden sana sığınırım.

Namaz dedin, kılamadım

SEN DE YAZ

Kim okuyor bilmem ama
Ben yine de yazacağım
Ne olursa; Taşa, cama…
Ben yine de yazacağım

SEN DUYMADIN

Yıllar yılı yazıp çizdiklerimi
Sağır sultan duydu bir sen duymadın
Anlattım her sefer bildiklerimi
Sağır sultan duydu bir sen duymadın

ÖLÜM VARSA…

Açıl saçıl gez babam gez
Ölüm varsa… Düşün bir kez
Malım dediğin bir top bez
Onu da toprak alacak

Kucak açtım atlastan sevgilere dal budak
Köpük hasret kıyıya, vuslat ki günöte…
Yüreğim mor köpüklü bengisuya sığınak
Bekleyişler boşuna… Benim hasretim gökte.

Bırak -cek li, -cak lı konuşmaları
Ne yapacaksan onu söyle asıl
Geçmişi bırak deşme yaraları
Mâziden örnek al âtiye sarıl.

Sen yaratmış gibi küçük dağları

Dibekte dövülürcesine zonklayan
Bir fikir var beynimde… Merkezden kaçık…
Yürekten ettim arzu hâlimi beyan
Kul kapalı görse de Allah’a açık.

Durup dururken açan gül neden solsun?