Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

NASIL OLSA TUZUN KURU

Milletin derdi sana ne!
Nasıl olsa tuzun kuru
Hazır cevap, çok bahane
Nasıl olsa tuzun kuru

NE DELİSİN, NE ÖLÜSÜN

Ermez oldu aklım sana
Ne delisin, ne ölüsün
Din kimedir? De ki bana
Ne delisin, ne ölüsün

KOCA MİMAR SİNAN

Kayseri’nin Ağırnas’tan
Keşfedilip çıktı yola
İlk rütbe “Acemi Oğlan”
Hakkında hayırlı ola

KÖYLÜ KALAMADIK, ŞEHİRLİ OLAMADIK

Akıl erdiremedim bir türlü nedense
Köylü kalamadık, şehirli olamadık.
Şehirdeyim de sızlar yüreğim köy dense
Köylü kalamadık, şehirli olamadık.

Köyüm sende bir haller var
İbibikler ötmez olmuş
Nerde o piri kocalar
Tüten baca tütmez olmuş

Yazacak onca dert var da;

Yaratanı hatırlatan
Ne güzel sembolsün lâle
Görene yürek sızlatan
Ne güzel sembolsün lâle

Mavi mi dersin sarı mı?

Üfürükle ırgalanıp
Delice esmem, esemem…
Dışarıdan kurgulanıp
Devlete küsmem, küsemem…

Kayırmam akraba, yeğen

VUR KESERİ YONT KENDİNE

Sabah akşam hiç durmadan
Vur keseri yont kendine
Selam verip geç sormadan
Vur keseri yont kendine

YA DOĞRU SÖYLE…

Her söze karışan kişi
Ya doğru söyle ya da sus
Bırak; dedi ki, demişi
Ya doğru söyle ya da sus

Helal et hakkını bana
Ey! Askere giden yiğit
Söylemiştir atan sana
“Ya gazi ol, ya şehit”

Sen nöbet tutarken orda;