Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

Gıybet nedir diye sorma
Aç, oku Kur’anı… Durma;
Laf taşıyanla oturma
Günaha götürür gıybet

Şimşeğin çaktığı gibi

GÖNÜL - 7

Yükseklerde uçan gönül
Alçaklara inen bir gün
Diyar diyar kaçan gönül
Tahta ata binen bir gün

Hayal denilen hülyadan
Ömür denilen rüyadan
Yalan denen bu dünyadan
Bıkan var mı? Göremedim

Anlamazdın yoktan, vardan

Dağıt sevgi güllerini,
Gönül yapmak işin olsun.
Aç Rabbime ellerini
Birliğimiz düşün olsun.

Ramazan bereket ayı

Akraba değil miyiz biz?
Hem Âdem’den hem Havva’dan
Öp öz kardeşiz hepimiz
Hem Âdem’den hem Havva’dan

Âdem baba ilk insandır

AFFET Kİ AFFEDİLESİN

*Allah'ın sizi yarlıgamasını sevmez misiniz? Allah çok yarlıgayıcı ve çok esirgeyicidir. (Nur,24/22)

Yapan yapsın sabrederek
Affet ki affedilesin

AKIL BU YA!

Mevlana’ca gönül sana
“Gel” demiştim… Akıl bu ya!
“Biz” diyerek dört bir yana
Yel demiştim… Akıl bu ya!

Bırak artık nazlanmayı
Aşk bahçesine gir hadi
Seyre dal yıldızı, ayı
Yaradan kimmiş gör hadi.

Tesadüf mü? Geçin, geçin

H atıralarımdasın silinmeyen
A dın bir bilmecedir bilinmeyen
L akin olsa da yollar gelinmeyen
İ z sürer yıllarca bulmam mı seni?
L eblerin isterken almam mı seni?

ANADOLU’MUN TOPRAĞI

Anadolu’mun mübarek toprağı
Ne kadar bereketli ve doğurgan
Dalda cevizler yerde bal kabağı
Yiyelim de olmayalım savurgan