Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Bir kuş şunları söyledi
uykuya dalmadan önce:

Hayatını sadeleştirirsen,yaşamanın özüne dalarsın
by-kuş

Bir kuştun dalımda tünemiş
Bilmiyorsun ki nice yıllar zamanlandı bende
ne yağmurlar indi tünediğin yere

şimdi tutunacağın dal kurudu
köklerime

Hayat çok güzel insanlar çok güzel sevmek çok güzel
güzel olmayan tek şey! !
güzel olmayan şeyler
bu veciz söz kalbinin sesi.

Bir aldatmaca var

Niye güldüğümü
bile/bilemiyorum usturamı!
us bu
bu
mekanik işlemlerden kör kavllini kavlince bilir
bileylenen ince zekadır

Kamaşan gözlerinde yumuşardı yüreğim
Aklım karışık
kalbi kırıklardık belki

Kendi kendimin hükmünü
kendim verdim

Saçı uzun aklı kısa bir sevgili istemek,
erkeğin rapunzele ulaşması ki!
sadece baltacı memet paşa bu mertebeye
ölsemde gam yemem gayri dedi
boynunu uzatırken cellada

Çekilmesi güç zamanlar
hep kaşla gözarası birikti.

Sabah;
işe geç kalmamak için saatleri kurma mekaniğine inat
Düşleri kurma enstitütüsünü kuracaksın,

Uyku tutmazsa çıkarsın uykudan
gecenin
uykusuz tenhalığı
şehrin sokaklarında gölgelenir

Nerden estiyse esti

T/aş altından başını kaldırdı
kime müteşşekkür olduğuna karar veremedi azizim
bu yaşamak sevdası.

karnı doyunca
kazan/ç ağırdı kaldıramadı

Büyümüştün
yalnızlığın haddine dayandı
boyun posun.

Yokluğunda,
elin hamur yoğrulmaz teknesinde