Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Seni özlediğimde
zamanların ardında ve önünde
nedenler arayamam

Bu!
güneşin ve ayın reddi olur

Birgün
öyle bir uyanacağım ki güneşle
bütün zamanlardaki geceler
gölge ile birlikte serinlik arayacak kendine

bundan öte aşklarla dolu geçecek sürede

Senin yaşındaki birinin yanlışı nerde biliyor musun?
bu yerkürede olduğunun farkındalığı
globalizminden alıkoymaması seni.

onların birde cennete gitme maceraları vardı
yararcı antenlenler sanırlardı kendilerini

İhtiyaçtan ne anladığınıza bağlı tutkularınızdaki beklentİ
İnsan;
hayatın içindeki terazinin bir kefesi
Ağırlığı kadar boşlukta ve dolulukta gereksinimlerinin boyutunda denge-sizce..!

İhtiyaçlar;

Dolunayın yörüngesindeki yıldız kümesinde
samanyolu giderken bakıyordu göz izinde
iz bırakan
izbe yoksunluk

Koparılan ilk yaprağın yanıbaşındaydı son yaprak

M/imlenmiş kelimelerden mercimek aşı var sahurda
ayıklanmış hecelerdi taşlamanın ironisi
açlığa,
gözü ve gönlü tokluğa

selamı var alfabenin..

Gözlerinde ufka bakabilecek arzu yok
mecal yok kollarında

Bağırma biliyorum.

Beklentilerini

Senden;
Bencilliğinin
anlaşılamadığının
kırılmış hayallerinin
aptalca tepkisi olan kaba sözlerini duymak istemiyorum..

Uzaktan davulun sesi hoş gelse de,,
ampulün ışığında şavkıtmıyor ay
sonunu
mumun gövdesinde değil fitilin zerafeti
bir somun ekmek çiğ.

Kınamakla bişeycikler olmuyor
hani aşk olsun demekle aşk olmayacağı gibi
olsaydı zaten,

mecnun ferhat romeo ve kerem birbiriyle bacanak
leyla -şirin -jülyet ve aslı birbirleriyle elti olurlardı.