Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Ne istediğini bilen biri gibi gelmedin
bu yokluk
senin
kendinin çakılı kaldığın durağanlığındaki uzaklık.

Hayatın üstesinden gelmişsin

Senin;
mutlu ve başarılı olmak gibi bir şansın yok bencillik,
Üstünü süslediğin ve gizlediğin örtü biziz.

Gecenin orta yerinde kalakaldım ay parlarken sende
Senin sahte gülüşlerine benzemiyordu

Artık bu yüzyılda zerafetin ve nezaketin kuş dili olmamalı
çocukların ve masumların üzerine tehdit tevcih edilirken
Soyutlanan bütün sükunet bir imgeye ardılıyorsa
çığlık nerede.

Korkak ve temkinli kişilik bu,

An'a benzer ataerkil yanılgılar
An gelir
geliri ile gideri
tutarı
elinde-dilinde ve belinde patlar,patlar.

Nesnenin kendi gerçeği seviyorken kendini
ben
seni sevdiğimin değerini değil
değirmenine su taşıyordum yalın ayak nasırlı ellerimle
o minnacık kalbim kuş sevincinde
biliyon mu!

Zamanı,
canlı tutmanın yolu ve yortusu olmalı
yonta yonta biçimi
dinlerden ırak tutarak.

Hayat şu saatlerde de devam ediyor

Pusluydu gök;
yüzünde ufuk uzaklığı betinde benzinde martılar çırpındı-
deniz durgundu derinliğinde

ağlar(ken) çekiliyor suya düşmüş yakamozlardan- bir parça ay
kırıldı

Sen,
tanıdığım en zeytuni yeşilliksin
bozkırlardan kök salmış verimliliğim.

Siyah üzüm
siyah zeytin ve kara gözlüm

Değişkenliğin her boyutunda sağlam olan sen
tamamiyle
iki yarımı bütünle
böl
beni ona
onu bana ekle

Bu yerkürede
kuzey kutbunda ekvator yaratamazsan
kaymalı fikrin kutup ayılığına

0rmandaki
ve