Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Durgun ve duru suyu bulandırmak
çomak sokup karıştırmak-suyu bozmaz.
Bulandırana da birşey kazandırmaz.

Akıl karışır
su karışır

Ağaçların gövdesine yaslandığında tutuklandı
kağıt ve kalem
ve
sen kırılamıyacağım oldun
buruştulup atılamadığın direnen tek çizgim

Bu kadar az düşünmeyip geçte kalmasaydın
belki de beş buçukta olacaktık şimdi

zeytuniydin kirpiklerimde
aldım-sardım-sakladım seni
örttüm üstünü göz kapaklarımla

Herkesin
hayatının bir kenarında,
köşesinde
yas-yamuk insanlar vardır
ama yasını tutmayıp

Bıçak kemiğe 70 yıldır dayalı
hatta
orada öylece duruyor.
kanıksanan rüzgarlara sırtımızı yasladık..!

Minnete ve kanaate kalmışsa karar,

Karagözlerine
hüzün karası düşmemiş.
ocakbaşı isi
hamur teknesi
yufka sacı üç ayak şimdi bastonuyla
Omuzunda yorgun yük çökmüş

Hayatta iken
Farkedemiyoruz;

yürürken uzundu gece
inceden efkar
taş kırardı böğründe

Bizi;
kutsallıkla kısıtladılar
maneviyat değildi maddiyata indirgenmiş eşdeğerdeki dünya malı
ve
malü hülyasındaki dandirik tengri.

Bazı insanlar vardı
bazen zaman seçerdi
gerilerden öne
ortalıkta kayıp olurdu gün
bölünürdü ikiye-üçe-beşe.

Ey;
gözümden sakındığım
Yaşanan yaşayan aşklardan daha fazla hasretlik çeksekte
Yaşamamı düşüncemi salıverdim sana.
Yüreğimle vicdanımla sımsıcak sardım seni.