Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Yağmur yağsa, ben çağlasam
çay olup genç filizleri sulasam
Arkamda bıraksam ulu çınarları
Gölgem de barındırsam yoksulları
Yerlerde rengarenk açsa çiçeklerimiz
sevgiyle dolsa taşsa yüreklerimiz

İmana sahip olan insanda
Nabız vatan vatan diye atar
Güzel gönül bahçesinde
Dikeni güzel çiçekler açar

Halil ÇOLAK 16.10.2010

Gurbet uzak bacım yarası da çok derin
Hava bulutlu dışarısı da çok serin
Gurbette olanda dert çok acil yol verin
Gurbet yedi bitirdi de bacım kardeşim

Siz uzaktasınız ben kaldım buralarda

Hayat bir tiyatro dünya koskocaman büyük sahne
Bir tarafta gülenler diğer tarafta matemden sahne
Kader neyse istediğin kadar oynadığın kadar oyna
Hayat denilen bu sahne de,yaşayanda olur ölende

Hayat dediğin üzerinde gittiğin tehlikeli bir yoldur

Bir kavga vermekteyim Anadolu denilen toprakta
Müslüman Türk kanlarıyla da sulanmış adım vatan
Bu milletin ve benim özümdeki hürriyet gerisi yalan
Toprağın bağrında Şehit yedi sülalem benim yatan

Düşün gaflet içinde Türk denilen ey benim ey nesil

Dün düşündüm durdum seni
Derinlemesine
Yansızlığımın çaresi sen misin diye
Saatlerce bekledim yazarsın diye
Unutmuşsun belli beni

Yılların vardır benim bitmeyen özlemim
Yeniden üç kıta yedi denizde var emelim
Gece gündüz bitmeyen benim düşüncelerim
Toprağımda dalgalandırmak bayrağım seni
Düşmanın senin çok biliyorum bayrağım
Hainlerde gölgende yaşıyor ben biliyorum

Gül ile diken arasında sorma bak
Eskiden olduğu gibi muhabbet var mı?
Seven gönülden sevmeyen gönülle
Sor da bak arasında muhabbet var mı?
Arifler meclisinde bulunan kulla
Arif olmayanın arasında muhabbet var mı?

yok oldu sevgiler sevgi tasında
Her gelen giden başka aldattı bizi.
insanlar başkalaştı işin başında
sebatsız aldı, sebatlının yerini.

Daraldı gönüller,kayboldu umutlar

Vatanın bağrına bıçak vurulunca
Analar yavruları için yaş dökünce
Ardı sıra yavruları yetim kalınca
Söyleyin vatan nasıl ağlamasın
Yurdun her tarafında ana ağlıyor