Halife Bozbayır Şiirleri - Şair Halife B ...

Mahkum etti bir zerre
Ana rahmi bu dünya sıkıştık düştük dara,
Bir zerre mahkum eti çıkamadık bu ara,
Okuyup anlamadık ne diyordu şuara,
Yaratandan gelecek mucizeye muhtacız.

Suçumuz ne baba ne bu sancımız
Mahkûm kardeşimiz bacımız mahkûm
Ne zaman dinecek bilmem acımız
Mahkûm kardeşimiz bacımız mahkûm

GELMİYOR BAHAR
Yine efkâr bastı garip gönlümü
Dertler sırasıyla ezilip geldi
Boşa geçirmişim bunca ömrümü
Dertler sırasıyla ezilip geldi

Tomurcuk bir gül idim açmaya duracaktım,
Kökümden tutuverip kırdılar tüm dalımı,
Kokumu Salı verip bülbül konduracaktım,
Rengimi soldurdular çalıp gitti alımı,

Gül tohumu
Sen nazını bana yap niyazını Allah’a,
Sendeki bu muhabbet kimsede yokmuş daha,
Sana olan sevdama kimse biçemez paha,
Ne olursun be gülüm selam versem hemen al
Sakın beni unutma bir selam da kendin sal.

İnsanlık
Bencilleşti insanlar ne arkadaş dost kaldı,
Tüm değerler yerini sadece madde aldı,
Vefasızlık tavanda vefalar dibe daldı,
Dipsiz ummana düştü boğuluyor insanlık,

Örselenip ezilen o zavallı yürekte,
Sevdanın kaç mezarı kazılı bilinmiyor,
Yıkılası dünyada ortadaki direkte,
Hangi sevenin ismi asılı bilinmiyor.
********************************************

Kaf dağını gördü şaştı zülkarneyn,
Dedi sen dağ isen öbürler neyin,
Yemyeşil zümrüttü dedi ne deyim,
Onlar damarımdır dedi Kafdağı.

Her şehirde vardır dedi damarım,

KALAN KALSIN
Yeter gurbet elde hasret çektiğim,
Kalan kalsın gidiyorum köyüme,
Maziyi anarak yaşlar döktüğüm,
Kalan kalsın gidiyorum köyüme.

Bülbül feryat etmede, bana gülden haber ver
Hakkın adını anıp yanan dilden haber ver
Keramet gösterecek evliyadan, veliden
Gülüşen bağındaki açan gülden haber ver