İçin için yaktın ahlar çekerim
Ateşlere attın nasıl güleyim
Umudum kalmadı kime gideyim
Sabrın sabrı bitti dayan yüreğim
Güneş doğar batar zaman geçmiyor
Sen benim buruk sancımsın
Kime baksam bir dokunsam
Bin pişman oluyorum
Yokluğuna dayansamda
Kaderime yanıyorum
Bu dünyada çok çektim çile
Dost olan bana yokmuş bile
Sevdiğini canım bile bile
Seni kırdıysam beni af eyle
Gün gelir toprak örter üstümü
Neleri anlatmak isterler neleri
Bakıp da içimizin ürperdiği
Sıra sıra mezar taşları
Kavuşmak için mi
Terk etti sevdiklerini
Belki bu gün gömüldü
Kara tren misali
Gidipte gelmeyen
Gurbet eli gezen
Sen oldun yoruldum
Tükendim ben öldüm
Mahallemizden gelin çıktı
Araba beyaz gelinlik beyaz
Gelinlik içinde sanki peri kızı
Bahtın talihin güzel olsun
Ne çabuk büyüdün küçük kız
Kilit vurma kalbine
Vurgunum ben delice
Senin için yaşarken
Gel yakma hasretine
Herşeye inan bedelsin
Nehaldesin ne haldeyim
Son bir kere gel göreyim
Binbir bela bu başımda
Kollarında can vereyim
Şahittir vicdanı olanlar
Acı acıya karıştı
Yanıyor yürekler
Anaların ciğer paresi
Soldu gonca güller
Şimdi Vatan toprağına
Ebedi emanetler
Koca bir ömür
Bitter mi anlata anlata
Seneler bir biri ardınca
Köprü olmuş hayata
Yaşayan her kesin hayatı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!