İndi gizemi yüzümden yaşamın,
Yılların heyecanı silindi, soldu.
Göründü karanlığın kasvetli yüzü,
Gündüzün güneşin vakti doldu.
Söndü hayatın feri gözümden,
Sen suyunu keserken, sende boğulmasınlar diye,
Onlar sığ zannederler, yürüyüp geçerken bile...
Sana kalbimi açmaya gelirken
Şaşarsın geçtiğim yolları görsen
Bir damla sevdaya aşkla yürürken
Şaşarsın kırdığım dalları görsen
Aşıklar ilhamını aldı benden
kör küller yakar genzimi
sevgi faklarında gezen
hep ölen tomurcuklar
aşkı yalın beyni saf
yüreği dar olanlar
yaşarlar yaşadığını bilmeden
Hayat bir maraton yarış
Ne önde durdum ne geride
Aşk engelli bir yol
Gülü de sevdim dikeni de
Bir tiyatro sahnesindeyiz
Roller dağıtılmış bir bir
Puslu bir sabahın ortasında
Bir damla aşk içtim
Ta uzak diyarlardan
Kendime bir yar seçtim
Papatya kokulu hasret
Bir aşk var benim içimde,
Ben öldüm o ölmüyor,
Benden taşmış bir biçimde,
Dindirilemez ki dinmiyor.
Yok aklımda kaşı gözü,
Sen handa yolcu iken,
Ben çayda bekçi idim.
Sen canda sevgi iken,
Ben dilde ezgi idim.
Bekleme beni;
Ben senin,
Hasretle beklediğin değilim.
Ama,
Hasretle özlediğin olabilirim.
İterken zaman geriye zihnimdeki izleri
Çözülür gözlerimin buğusu başka alem içinde
Bakarken kasılır zamanın ağır aksak dizleri
Dökülür sonbahar düşleri yaşam vakti geçince




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!