Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Ah...Kasım o gün yanımdasın.
Şahit anılarım her şeye bil.
Ah... ne acı haykırış içimden.
Sen gittin benden aşkımız bitti.

Sen gittin elimi bırakıp birden.

O Eylül gecesi anladım bittiğini
Nasıl bilebilirdim gittiğini?
O binanın üçüncü katında izĺendiğini.
Seslenemedim, yorgunum nedeni.

Oysa o tutkulu aşkın son sahnesi.

Koşturan telaşlı insanlar.
Nedir bu heyecanlar.
Yeni yıla koşturanlar.
Ömür kısalıyor anlamalılar.

Nasıl geçti üçyüz altmışbeş

Rüzgarın sesinde seni arıyorum.
Anımsatacak bir koku umudum.
Sonbahar Eylül'ü , Urla'da mutluyum.
Gökyüzünde yıldızlara bakıyorum.

Eylül sonu anılarım bir çok yorum.

Geçen her gün daha özlem.
Aşkına yürümeyi bilemedim.
Sen hep bana yürüdüğünde.
Olduğum yerde kalıp bekledim.

Sen bu işi benden iyi biliyorsun.

Sen beni anlamadın.
Sevgini hep sakladın.
Seveni kucaklamadın
Mutsuzsun ellerde.

Sen aşkımı çaldın.

Hayatımın,beklenen misafiri.
Nerdesin,bir gün gelirsen yanıma.
Unutma,geçmişten alacaklıyım.
Mutluluk,ihtiyacım var sana.

Kaderimin, varmadığı durak.

Söyle neden kaçıyorsun.
Yakalamadın mutluluğu.
Neden uzaklaşıyorsun.
Belki bir dostun çare olur.

Kimden gidiyorsun.

Milletin üvey çocuğu köylü.
Sahipsiz tarlası boş ölü.
Mazotsuz bekler düldülü.
Köylünün hali acı öykülü.

Milletin öksüz çocuğu köylü.

İngiliz maşası Yunan hevesle geldi.
Bilemedi, Afyon da postu deldirdi.
Türk bir kez daha dünyaya ders verdi.
Taarruz etti ,düşman siperi ezildi.

Anadolu sana yar olmaz düşman.