Ne güzeldi özlem duyuyorum.
Çocukluğu yaşadık orada.
Saklambaç oyunu karanlıkta.
Issız skaklarda irkilirdik.
Ne özel yaşanan aşklar.
Sen sadece aşkım değilsin.
Kavuşamadığım serap.
Ben sadece seven değil.
Özlem ile yaşayan aşık.
Palavra nerede sözlerin.
İnandım sevdim hep.
Palavra ama yine sevdim.
Vicdansız artık git ne olur.
Bu kadar acı bana yeter.
Sen kıyıp koparamadığım papatya.
Yaşam sevinci içimi saran rüya.
Sen beyaz çanaklarını saydığım.
Sarı renginde güneşi yaşadığım.
Bugün geçti nasip bu kadar.
Yarının umutları içime dolar.
Erken kalk kısmet kaçar.
Ömür böyle biter ben naçar
Bugün koştuk çok yorulduk.
Aldım başımı giderim.
Bu yol nereye gider.
Sevenlerimi severim.
Ayrılığı kim sever.
Aldım yaşımı beklerim.
İstanbul sokaklarında seni arıyorum.
Karşıma çıktığın her an heyecan.
Güzel yüzünde gülümseme ay gibi ışık.
Sana gitmek aşkımın emri.
Beni beklediğin durak aşkımızın adresi.
Yanıp gidiyor çaresiz bakıyorum.
Elimde süpürge içimde hüzün.
Şimdi ciğerlerim daha az havalı.
Kuşlar böcekler kimden davalı?
O sokaktan senin için geçiyorum.
Eğer sana geliyorsam seviyorum.
Aşığım kanıtı sensiz yapamıyorum.
Bir gülümsemen ile mutlu oluyorum.
Eğer o cadde de hep beni görüyorsan.
O gün hani, sömestr tatili.
Karşılaştık, gördüler sevdiğimizi.
Çok mutluydum çünkü umut verdin.
O an öç zamanıydı, bana gülümsedin.
Doyamadım güzel yüzünü seyretmeye.




-
Hakan Özüçelenk
Tüm YorumlarKabiliyet arzeden özelliğimin denemelerini şiirlerimle ortaya çıkarmaya çalışıyorum. Eğitimim sırasında edebiyat hocalarım bu konuda sadece yazdıklarıma not vermemekle yetindiler Benim bunları yazamayacağımı belirttiler Hatta bir yarışmada birinci olduktan sonra bu yaşta bu çocuk bunu yazamaz diye İ ...