Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Karanlık odamda resmin aydınlık.
Etrafa saçılmış mektupların yırtık.
Yüreğim dayanmaz ayrılığa artık.
Melankolik aşkım,yazgımız ayrılık.

Çaydanlık masamda bardağım kırık.

Sen, baharda uçan kelebekmisin.
Özgürce çiçeklere konan,koklayan.
Sen,şekil değiştiren melekmisin.
Beni kötülüklerden koruyan.

Sen,benim gibi sevenmisin.

Sanki hiç yaşanmamış.
Paylaşacak kimse yok.
Tanıdık kimse kalmamış.
Saplandı yüreğime ok.

Sanki hiç olmamış.

Merhaba dedim ama duymadı.
Bu güzele, bu tavır uymadı.
Ama benim gönlüm caymadı.
Bir güzel gördüm aşk başladı.

Merhaba almadı ama duymadı.

Hoş görü kalmadı,bu dünyada.
İntikam,kin.yaşıyor insanlarda.
Yaşamak daha zor oldu, bu diyarda.
Mevlana,bin kere tövbe etsende gel diyor.

Kötülüğe sapıp,ne kazandın,hayatında.

Artık saymaya ellerimin parmağı yetersiz.
Hani o gün var ya... iki halkalı sarı, kurdelesiz.
O gece sen güzelliğinle eşsiz, kahven şekersiz.
Mevsimin değiştiği, gecede gündüzde ikiz.

Aşkı arayan ve bekleyen iki hasretiz.

Zeytin diyarının Türk soyluları.
Ayvalıktan görünür yolları.
Gece karışır yıldızlarla ışıkları.
Cundadan Midilliyi seyredin.

Mübadillerin unutmuş torunları.

Genç halimle anlatayım, Istanbul.
Mahallede gördüm ettim kabul.
O güzel kıza oldum kul
Görmek için gittiğim okul.

Der ki kalbim git yanına sokul.

Genç halimle anlatayım, Istanbul.
Mahallede gördüm ettim kabul.
O güzel kıza oldum kul
Görmek için gittiğim okul.

Der ki kalbim git yanına sokul.

Ah...Kasım o gün yanımdasın.
Şahit anılarım her şeye bil.
Ah... ne acı haykırış içimden.
Sen gittin benden aşkımız bitti.

Sen gittin elimi bırakıp birden.