Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Ve sen benim küçük aşkım, gördün.
O yokuş caddede bakışın oldu sözün.
Seni o gördüğüm gün sanki dün.
Altı saniyeden fazla göz göze geldin.

Hiç gözlerini ayırmadan gülümsedin.

Yaşamın rengi aşk, bazan kayıp.
Sevenler çift iken , olursa tek.
Duygular sakin ama susmuş volkan.
Aşk için nakarat, zor deneyim.

Arzu artık çok uzaklarda, gizem.

Bugün Ağustos yirmi altı.
Çok az zaman kaldı.
Kaybetmek korkusu aklımı aldı.
Panik, kaygım var. İblis kazandı.

Bulduğum aşkı çok zor bırakmak.

Çekilmiyor mu toprağın nazı.
Astığın biber kurumuş kırmızı.
Bağı bahçesi yok içinde sızı.
Boşalmış köyün kovun hırsızı.

Yetmez boğaza kazancın azı.

Sanki hiç yaşanmamış.
Paylaşacak kimse yok.
Tanıdık kimse kalmamış.
Saplandı yüreğime ok.

Sanki hiç olmamış.

Karanlık odamda resmin aydınlık.
Etrafa saçılmış mektupların yırtık.
Yüreğim dayanmaz ayrılığa artık.
Melankolik aşkım,yazgımız ayrılık.

Çaydanlık masamda bardağım kırık.

Sen, baharda uçan kelebekmisin.
Özgürce çiçeklere konan,koklayan.
Sen,şekil değiştiren melekmisin.
Beni kötülüklerden koruyan.

Sen,benim gibi sevenmisin.

Hoş görü kalmadı,bu dünyada.
İntikam,kin.yaşıyor insanlarda.
Yaşamak daha zor oldu, bu diyarda.
Mevlana,bin kere tövbe etsende gel diyor.

Kötülüğe sapıp,ne kazandın,hayatında.

Artık saymaya ellerimin parmağı yetersiz.
Hani o gün var ya... iki halkalı sarı, kurdelesiz.
O gece sen güzelliğinle eşsiz, kahven şekersiz.
Mevsimin değiştiği, gecede gündüzde ikiz.

Aşkı arayan ve bekleyen iki hasretiz.

Zeytin diyarının Türk soyluları.
Ayvalıktan görünür yolları.
Gece karışır yıldızlarla ışıkları.
Cundadan Midilliyi seyredin.

Mübadillerin unutmuş torunları.