Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Verdiğin sevdanın hükmü devam.
Bitmedi haksız ayrılığa davam.
Vazgeçmek için engel sevdam.
Aşık edip gitmek, olmaz.

Güzelliğin ile büyü yaptın, kaçamam.

Okuldan koşarak çıkardım.
Ne güzeldi o heyecan.
O yokuşun ötesi.
Seni görmenin neşesi.

Gördü Sevinç çığlığı attı.

Sana sevdiğimin haberi gelmedi mi?
Hiç kimse benim gibi sevmedi mi?
Kader sana aşkını vermedi mi?
Öldürdüğün aşkımın cesedini vereyim mi?

Bak, nasıl vurmuş aşkının fırtınası.

Bu sevmenin ötesinde başka bir şey.
Ilk gördüğümde gözlerimi zevkini doyuran.
Çok küçük ama büyümesini beklediğim can.
Sabırla bekledim ve geldi birgün o an.

Durdun, uzun, dikkatli nefes almadan baktın.

Meğer sevmeyi bilmezmişin.
Güler gibi görünüp hissizmişsin.
Sen beni hiç sevmezmişsin.
Sevmeye değmezmişsin.

Gider dönmeyi bilmezmişsin.

Annem artık yıldız kadar uzak.
Gitti bizi hasreti ile bırakarak.
Çok zor yokluğuna alışmak.
Tek çare ahirette buluşmak.

Anne yaşamın tadı sevmenin adı.

Geldi, ansızın önüme aşk meleği.
Kaldı gözlerim üzerinde yok gideceği.
Bu hayalimin bana gösterdiği.
Çok küçük, güzelliği büyük kız.

Daha ergen bile değil, beklemeli.

Gece ile gündüzün eşit olduğu gün.
Seni aradım Istanbul sokaklarında.

Aşkımız Arafta kaldı. Sardı hüzün.
Ayrılık olmadan umudum kararında.

İlk gördüğümde çarpıldım. Halim bir tuhaf.
Gördüğüm minik kız çocuk ve temiz saf.
Tanrı'dan istedim , günah bu diye af.
Daha o küçük, benim yaptığım gaf.

Kendimi topladım, hayran bakışı sakladım.

Gönderdiğin sitemli mesajını aldım.
Gördüm ama şaşkın şaşkın anlamadım.
Ne demek istediğini çok geç anladım.
Bil , senin için okulun yokuşuna çıkardım.

Ne zaman ki... güzelliğine kapıldım.