Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Her Temmuz artık elem.
Boş artık bu alem.
Dağıldı gitti, ailem.
Iki can eksik sülalem.

Temmuz sıcağını sevmem.

Gözlerinin rengini çözemedim.
Yeşil, mavi, menekşe seçemedim.
Yalnız bildiğim, bir güzeli sevdim.
Aşk hikayemiz bir bilmece.

Ilk aşkım , daha ergen yaş.

Bu sevmenin ötesinde başka bir şey.
Ilk gördüğümde gözlerimi zevkini doyuran.
Çok küçük ama büyümesini beklediğim can.
Sabırla bekledim ve geldi birgün o an.

Durdun, uzun, dikkatli nefes almadan baktın.

Meğer sevmeyi bilmezmişin.
Güler gibi görünüp hissizmişsin.
Sen beni hiç sevmezmişsin.
Sevmeye değmezmişsin.

Gider dönmeyi bilmezmişsin.

Bir ay gibi doğdun içime.
Sonra güneş gibi ısıttın.
Zalimce yıldız gibi kaydın.
Önce büyüdün sonra küçüldün.

Yanıma rüya gibi geldin.

Annem artık yıldız kadar uzak.
Gitti bizi hasreti ile bırakarak.
Çok zor yokluğuna alışmak.
Tek çare ahirette buluşmak.

Anne yaşamın tadı sevmenin adı.

Bu sevgililer gününde. yine aklımdasın.
Taze bir aşk başlamıştı hatırlar mısın?
Gizemli gittikçe büyüyen aşkımdın.
Seni unutmak zor, sevmek acı.

İstanbul Fatih sokaklarında arıyorum.

Bir rüya gibi ama sanki olmuş gibi.
Seni gördüğüm an dünya değişti.
Sende beni ilk gördüğünde öyleydin.
O uzun bakışından sonra her şey değişti.

Kaldım olduğum yerde büyüledin.

Bir sor Fatih güzeli halimi.
Kim söyledi başkasını sevdiğimi?
Gözlerim sana anlatmadı mı?
Hep yoluna çıkmam, kanıt değil mi?

Ben bu ilgine kayıtsız kalmadım.

Tatlı bir yaz başlangıcı.
Bitmez içimde aşk acı.
Çok güzeldi sarı saçı.
Gördüm mayıs akşamı.

Yeni hisler tanınmamış.