Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Eski dostlar ile toplandık yine.
Ama bu kez üzüldük gelmeyene.
Mazereti olanlar vardı gene.
En kötüsü ölmek bahane.

Selam, Izmir Şemikler eski sakinlerine.

Her kasım , yasım, ağıtım.
Bu şiirimle sevgimi dağıttım.
Şükür edip, yattım kalktım .
Atatürk vefasıyla, yaşadım.

On beş yılda kırk altı fabrika.

Dünyanın terazisi bozuk.
Şeytan ağır basıyor.

Savaş,katliam,yokluk.
İblis içimizde yaşıyor.

Anılarımız yavaş yavaş ölüyor.
Bellek gittikçe daha az şahitli.

Yaşadıklarımız sır oluyor.
Anılar belleklerde kilitli.

Anladım neden gülümsemen azaldı.
O gece karşılaştık,' Yasemini gördüm. Dedin.
Yanıt bekleyen gözlerinde, keder.
Aşk tehlikede halim beter.

Duy beni, gerçek sadece bende.

O gece bana verdiğin mesajı bilemedim.
Bugün Yasemini gördüm deyip bağırdığında.
Ne bileyim onun senin için gelmiyor. dediğini.
Anlamadım, bilseydim hayır! yalan! derdim.

Çünkü artık senin için okul yolundayım.

Bekliyorum dönmeni.
Bir daha sevmeni.
Kin ve nefreti bitir meni.
Aşkımız buna layık değil.

Bekliyorum sevgilim.

Bugün parkta seni bekledim.
Yağmur yağdı gitmedim.
Bugün dönmeni bekledim.
Aşkımız hürmetine bilesin.

Bugün park sensiz ıssız.

Ne kadar çok güzeldin.
Olası değil seni sevmemek.
Beni sevmen ayrıcalık.
Ama aşkı yaşayamadık.

Suçlu benim sevgilim.

Fırtınalar kopuyor içimde seni andıkça.
Bazan kurumuş yaprak gibi düşüyorum.
Bazan titreyip sensizlik ten üşüyorum.
Bazan anılarda hep seni düşünüyorum.

Bir gerçek var ki... zaman azaldıkça.