Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Ölmediler boşuna sevinme.
Simdi hazır yedi ölmez asker.

Yıktım yaktım diye övünme.
Şimdi cümlenizi cehennem bekler.

Yazdığım benim aşkımın hikayesi.
Aşkını kaybetmiş bir gencin sesi.
Ve bir gün çıkar okul yoluna aradığı.
Güzellik onda yüzünde gülümseme.

Şimdi bulamadığım aşk karşımda.

Aşkımızın yörüngesinden ayrılıp gitmen.
Aynı güneşin batıdan doğacağı gün gibi.
Sanki kıyamet, o gözlerinin boş bakması hali.
Alışmak zor bana ama sana kolay belli.

Bana her gülümsemen sevinçli bayram.

Işıklar söndü. Her yer zifir aydınlık.
Seni kaybetmem nasıl oldu bir anlık.
Melek şahit bizim aşkımıza tanık.
Biz bütün engelleri birlikte aştık.

Lambalar birden yandı.Her yer aydınlık.

Hatıra defterimin sayfaları doldu.
Bahçeme diktiğin,çiçekler soldu.
Senin,aslında bana sevgin boldu.
Nerdesin,gönül sensiz artık durmaz oldu.

İçimden,her gün bir şeyler koptu.

Çocukluğumu özledim. Nerede cam meşe'm
Kayboldu saklambaç gibi oyun bahçem.
Yaşam her şey oyun itmez neşem.
Çocukluğumun adresi Karşıyaka'dır.

Yakar topla en çok vurduğum Figen.

Neredesiniz dostum arıyorum.
Kaybettiğim anılarımın izindeyim.
Neredesiniz yaşadıklarım.
Nerelere kayboldunuz.

Ey vefasız sevdam mutlu musun?

O gece aşkımızın kaderi yaşanıyordu.
Seni kaybetmek korkusu beni sarıyordu.
Olmaz! seni veremem başkasına zaman durdu.
O çocuk, yolunu kesip sana ne sordu?

O yirmi dört kasım cuma gece kıskandım.

Nilüfer çiçeğimiz kaldı suda.
Kokun dolaşıyor hala havada.
Sevdiğimiz çiçekler açar baharda.
Bekliyorum seni yine orada.

Yılları gerisinde her şey kaldı.

Genç halimle anlatayım, Istanbul.
Mahallede gördüm ettim kabul.
O güzel kıza oldum kul
Görmek için gittiğim okul.

Der ki kalbim git yanına sokul.