Hak Etmedim Şiiri - Cem Eyüboğlu

**Hak Etmedim**

Hak etmedim ben bunu,
Ne susarak sevmeyi,
Ne içimde büyüyen bu sessiz acıyı.
Bir kalbi bu kadar taşımayı
Ve karşılığında eksilmeyi…

Hak etmedim,
Birinin hayatında “yarım” kalmayı,
Var gibi olup yok sayılmayı,
Gözlerinin içine bakıp
Hiç görülmemiş gibi hissetmeyi.

Ben sevdim…
Öyle yarım yamalak değil,
Öyle geçerken değil,
Kalbimin en temiz yerinden
Eksiksiz, hesapsız sevdim.

Ama hak etmedim,
Bu kadar içten severken
Bu kadar kolay vazgeçilmeyi.
Bir anı gibi silinmeyi,
Hiç yaşanmamış gibi unutulmayı.

Hak etmedim ben,
Geceleri kendimle savaşmayı,
Kendi içimde seni savunmayı,
Herkes gitmişken bile
Sana kalmaya devam etmeyi.

Bir yanlışım varsa söyle,
Bir eksiğim varsa tamamlayayım,
Ama böyle…
Hiçbir şey olmamış gibi gitmeni
Hak etmedim.

Ben yük olmadım,
Yarım bırakmadım,
Sevdiğimde arkamı dönmedim.
Ama sen…
Beni en çok kaldığım yerden kırdın.

Hak etmedim,
Sana bu kadar yer açıp
Kendi içimde daralmayı.
Sana alışıp
Sensizliğe mahkûm kalmayı.

Ve şimdi
Kendi kendime soruyorum:
“Bu kadar sevmek hata mıydı?”
Belki de değildi…
Ama yanlış kişiydi.

Yine de bil,
Benim sevgim eksik değildi,
Ben yarım değildim…
Sadece
Yanlış yerde tamamlanmaya çalıştım.

Ve en çok da bu yüzden,
Hak etmedim…
Seni böyle sevmeyi
Ve böyle kaybetmeyi.