Hafıza Kaydı Şiiri - Hatice Güzen

I.

"Hâlâ mı
saçını kokluyorsun?"
dedi biri
geçenlerde.

Beni
sevişini
kokluyordum ben
sadece.

Hem
birilerinin
bunu yapması
gerekiyordu
çocukluğumdan beri.

II.

"Neden hep
gözlerini kapatıyorsun?"
diye sordu
bir başkası.

Bana bakışını
saklıyordum karanlıkta.

Görmesinler,
soğumasın diye.

Birilerinin
bu ışığı
koruması gerekiyordu
büyüyene kadar.

III.

"Niye hâlâ
o şarkıyı mırıldanıyorsun?"
dedi bir ses
arkamdan.

Adımı söyleyişini
dinliyordum ben
içimde.

Birilerinin
bu yankıyı
unutmaması gerekiyordu
doğduğumdan beri.

IV.

"Niye hep
ellerini cebinde gizliyorsun?"
dedi biri
yürürken.

Elimi tutuşunu
ısıtıyordum ben
avcumda.

Birilerinin
bu teni
üşütmemesi gerekiyordu
o günden beri.

V.

Kalabalıkta
eksik kalan ne varsa
kendimde tamamlıyorum.

Kokluyordum.
Saklıyordum.
Dinliyordum.
Isıtıyordum.

Birilerinin
beni böyle sevmesi
gerekiyordu
en başından beri.