Dil dil diye, dilenen insan,
Dili ile sövüp, söylenen insan...
Dil olupta, esir düşen insan
Diline arı soksun ey insan! ..
Şivesiyle böbürlenip caka satan,
Bayê sibehê bêhna gulê tîne,
Lê bêhna te nayîne.
Navê te li ser lêvên min dimîne,
Wek duayeke bê bersiv.
Çavên te deryayekî kûr bûn,
Ez di çavên te de winda bûm şevekê,
Stêrk ketin nav destên min.
Navê te li her derê hatiye nivîsandin,
Li ser pelên herî kûr ên dilê min.
Ez ji te re dinivîsim vê şiîrê,
Ji dilê min derdikeve bêhn.
Tu tîrêja roja min î,
Perîya dilê min, jîyana min.
Çavên te wek şevên tarî dinêrin,
Ez wek şevbuhêrkê me, tu wek sibê,
Her dem dilê min li benda te ye.
Çavên te stêrk in, ronahîya wan,
Dilê min dike gola zelal, bê dawî.
Dema ku tu dikenî, bihar tê nava dilê min,
Felsefe, güzel şeydir aslında,
Bazen filozof olasım geliyor...
Ama düşüncelerim öyle ağır ki,
günahın kadar...
Yüklensem,
Ömür boyu taşiyamam...
Bazen durulur kalpler derin derin ve sessiz çarpar,
Artık gönül sancılarıları tüm vucudu kaplar
Şiddetlenir ateş, öyleki vucut, aleve saplar...
Terler, soğuk soğuk yüzün, çiseler damlalar
Sesler, boğuk boğuk hırıltıyla, tıkanır boğazlar
Dost kazığıyla, artık gelir, fırtınayla boralar..
Bir umudun esiriyiz bu hayatta...
Döner dolanırız sağdan sola, soldan sağa...
Bir makinenin kollarına çarpar gibi,
Dönüp yüzümüze vurur,
Feleğin dur durak bilmeyen yılları....
Acı olur bazen yüzümüzü yırtar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!