Ez di çavên te de winda bûm şevekê,
Stêrk ketin nav destên min.
Navê te li her derê hatiye nivîsandin,
Li ser pelên herî kûr ên dilê min.
Ez ji te re dinivîsim vê şiîrê,
Ji dilê min derdikeve bêhn.
Tu tîrêja roja min î,
Perîya dilê min, jîyana min.
Çavên te wek şevên tarî dinêrin,
Ez wek şevbuhêrkê me, tu wek sibê,
Her dem dilê min li benda te ye.
Çavên te stêrk in, ronahîya wan,
Dilê min dike gola zelal, bê dawî.
Dema ku tu dikenî, bihar tê nava dilê min,
Felsefe, güzel şeydir aslında,
Bazen filozof olasım geliyor...
Ama düşüncelerim öyle ağır ki,
günahın kadar...
Yüklensem,
Ömür boyu taşiyamam...
Bazen durulur kalpler derin derin ve sessiz çarpar,
Artık gönül sancılarıları tüm vucudu kaplar
Şiddetlenir ateş, öyleki vucut, aleve saplar...
Terler, soğuk soğuk yüzün, çiseler damlalar
Sesler, boğuk boğuk hırıltıyla, tıkanır boğazlar
Dost kazığıyla, artık gelir, fırtınayla boralar..
Bir umudun esiriyiz bu hayatta...
Döner dolanırız sağdan sola, soldan sağa...
Bir makinenin kollarına çarpar gibi,
Dönüp yüzümüze vurur,
Feleğin dur durak bilmeyen yılları....
Acı olur bazen yüzümüzü yırtar,
Sibeh zêraye wek sibehên din,
Çiyayên Kurdan di xew re radizan.
Zaro reviyan ber bi dibistanê,
Dayikan nan pêjandin, agir di tenûrê de.
Lê ji ezman ne baran barî,
Xeyalek mın hebu,
Xeyalek u hevalek..
Xeyal, her tım lı ber çavémın
U heval ji tım dı mılémında bu...
Bı sari, germi dıdamın xeyalémın
U bı germi ji hénıkayi...
Çavên te du stêrk in, li esmanê dilê min
Ronî didin şevên tarî, dibin hêvî û tinîn
Ne derya ye, ne çem e, ummaneke bê binî
Ez keştiyeke şikestî, tê de dixeniqim înî
Çavên te hîpnozamin,
İNSAF
Dayansa insafına insanın
bu dünyanın g noktasını,
ayın karanlığından geçirip
güneşin patlatırdı ortasını..
Yüreksizliğine vermez
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!