Hadi Helili Şiirleri - Şair Hadi Helili

Sibeh zû rabûm Bîngol li berfê,
Roj hilanî Batman û Diyarbekir.
Dil de agirek, naskirî nîbû,
Min go "Weylo, ev çi dermanê şekir?"

Agir ket dilî, min xwe raneda,

Neyleyim gönül ben neyleyim...
Ha! .. anlamışlar değerimi, en sonunda...
Ne kıymet! .. Günler geçmiş...
Yıllar su gibi akmış iken...
Yaşlanmış tüm vucudum, harabe-i viran iken...
Son kadehi şerefine kaldıramaz iken! ..

Emré mın çıl u heft
Por spi kır jı piiran
Desté mın da
Hé jı gopalan tıne
Lé jı mınra ji ne duure

Zimanê dayikê, dengê dilê min,
Awaza jiyanê, sirra canê min.
Her peyvek ji te, gul û gulîstan,
Her tîpek ji te, ronahî, hêvî, derman.Tu nasnameya min, tu hebûna min,
Tu dîroka min, tu paşeroja min.
Bi te ez heye me, bi te ez şa me,

Zimanê dayikê, dengê dilê min,
Awaza jiyanê, sirra canê min.
Her peyvek ji te, gul û gulîstan,
Her tîpek ji te, ronahî, hêvî, derman.

Tu nasnameya min, tu hebûna min,

Li ser çiyayên ku bi tavê şîn dibin,
bayê sibehê navê me dibêje.
Çem di nav kevran re bi hêdî diherike,
wek xewnek ku qet namire.

Her stêrk di şevê de çirayek e,

Bir çocuk daha uyanmasın
Sirene, dumana, küle boğulmasın.
Bir anne daha sarılmasın
Soğumuş bir gömleğe, yasıyla kavrulmasın.

Toprak; ekin için vardır, yeşersin,

Çiyayên serbilindiyê bayên demê veşartine,
Zagros û Toros, mîna kevanekê, çîroka jiyana te vedibêjin.

Ava çem diherike, ji Çiyayê Cûdî diherike,
Dîjle û Firat, mîna du birayan, di geliyê te de diherikin.

Çiyayên serbilindiyê bayên demê veşartine,
Zagros û Toros, mîna kevanekê, çîroka jiyana te vedibêjin.

Ava çem diherike, ji Çiyayê Cûdî diherike,
Dîjle û Firat, mîna du birayan, di geliyê te de diherikin.

Sevgi bir ilhamdır...
Bilinçsiz bir fedakarlıkla başlar...
Kur ile devam eder...
Karşılık bulmazsa ömür boyu aşk ile devam eder...
Karşılık bulduğu an ise, bir ölümdür...
Sevgi; sanki aşkın, özlemin, ilhamın adı bile kalmaz...