Her gelen gün gidenleri aratıyor
Gidene mi yanam gelene mi alışayım
Felek vuruyor hayat ağlatıyor
Hayata mı yanam feleğe mi alışayım
Gitgide çemberimiz hep daralıyor
Birer birer ömür sayfalarımı taradım
Geçenler boş geçmiş gelecek meçhul
Satır, satır, hece, hece mutluluk aradım
Geçmişim mutsuz gelecek meçhul
Hep yenilmişim aşk denilen oyunda
Bir an bile sensiz olmak
Mümkün değil birtanem
Yeniden bir dünya kurmak
Mümkün değil mümkün değil
Gece gündüzü bir etmek gibi
Dünyanın düzeni bozuk temelden
Ben garibim kime ne diyeyim
Sevdiğimi eller aldı benden
Kula mı, kadere mi isyan edeyim
Sevdiğimi benden alan ellere mi
(ağıt)
Kastro sanki bir ölüm limanı
Karadenizin yokmuş dini imanı
Unutamam 12 temmuzu ve o anı
Karadeniz aldın bizden muratımızı
Yine eridi yücelerdeki karlar
Kış bitti geldi ilk bahar
İçimde dönüşünün ümidi var
Yuvasına döndü göçmen kuşlar
Sen hala neden gelmiyorsun
İntizarım var sana sürüneceksin
Ne sevecek ne sevileceksin
Derdi sen tattırdın bana
Ahım tutacak seni sürüneceksin
Ömrünce hiç gülmeyecek
Dileyene sevgi verdiğim
İsteyene canımı verdiğm
Yüzüme güleni dost bildiğim
Yollarına ömrümü serdiğim
Hani nerede sevenler
Ben doğduğum günden beri
Esiri olmuşum zalim kaderin
Çektiğim çilelere göğüs gerdim
Gözüm yaşlı bitmiyor derdim
Çok cefanı çektim kader dedim
Dönüp şöyle bir geçmişe baktığında
Yaşananların bir muhasebesi olmalı
Hala çırpınıyorsak hayatın batağında
Önce kişi kendi kendini sorgulamalı
Koyduğun taşlar yerine oturmuyorsa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!