(Nohutlu)
Allah halkımıza bir nimet sunmuştu
Nohutlunun başına talih konmuştu
Köyümüz artık belediyelik olmuştu
Cehalet ve menfaat yaktı Nohutluyu
Peres bağırıpta yüzünü bana çevirme
Masum hayatları çevirdiniz kaosa
Koca koca taşları üstümüze devirme
İnsanlık adına geldim ben davosa
Konuşmaya fırsat vermeyecekseniz
Ben ne talihsiz bir insanım
Dertle börünmüş her yanım
Halim perişan kaderin elinden
Şu kadere dur de yaradanım
Görünce seni gözlerim kamaştı
Aşkın içime akıp doldu taştı
Anlatamadım dillerim dolaştı
Seni seviyorum diyemedim
Dayanamadım haykırmak istedim
Bir yuvam var hasırdan samandan
Aşım yok ekmeğim yavandan
Karşımdasın hep ummadığım anda
Felek sen benden ne istersin
Terk edilmiş bir diyarım var
Bir ömür boyu ümitsiz
Nasıl yaşarım sensiz
Aşkın içimde bir yara
Bırakıp gitme çaresiz
Bir gün belimiz bökülecek
Hep mutlu olmaktı hayalim
Kimi sevdiysem oldu zalim
Bağda kuru bir dal misali
Her gelen giden kırdı gitti
Güzel gençliğim ziyan oldu
Yarınımdan ümit kesmiştim
Artık herşeye boş vermiştim
Gün doğmadan neler doğarmış
Sevdiğim bana yetiştin
Sevincimi gizledim
Atamın dedemin adı sanı varmış
Bütün alem onları iyi tanırmış
Böyle yok olup unutulmakta varmış
Beni unutturan gurur oldu
Aza kanaat getiremedim
Seni yeniden sevmek istedim
Çok aradım da bulamadım
Sana şarkılar yazmak istedim
Yazılacak söz bulamadım
Eski bir şarkıyla avuttum kendimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!