Güzel Elif Şiiri - Kasım Kobakçı

Güzel Elif, dağa baktı,
Sarp yollarda, ateş yaktı,
Uludağ'dan geçiyorken,
Sıra dağdan, nehir aktı.
*
İstanbul'un konakları,
Gece soğuk sokakları,
Ankara'da uyuyan bey,
Donduruyor dudakları.
*
Ovalarda koyun otlar,
Tarlasında tohum patlar,
Derelerden içer suyu,
Çimenlerde deli atlar.
*
Şalvarını giyip gezer,
Akranları onu sezer,
Marmara'nın sahilinde,
Zalimleri mutlak ezer.
*
Altın küpe parlayacak,
Bütün köyler anlayacak,
Ege'nin dalgalarında,
Zeybekleri oynayacak.
*
Tarih kokar, eski yollar,
Asmalarla, dolu dallar,
Geçip biter, sıcak yazlar,
Sandıklardan, ipek şallar.
*
Fırınlarda, pişer börek,
Sabır için, lazım yürek,
Akdeniz'in, sığ suyunda,
Kayıklarda, sallar kürek.
*
Türkü söyler, ince sesle,
Doyar insan, bol hevesle,
Karadeniz ormanında,
Acı biter, son nefesle.
*
Ceylan olup, sıçrar hemen,
Bayırlarda, yeşil çimen,
Sivas'taki, sert soğukta,
Yarasını, örter keten.