Güvelerle Dost Olmak Şiiri - Alper Tunga 3

kışın ortasında odamda iki güve
ara sıra çay bardağına düşse de
kurtardım her seferinde yaşasınlar diye

sinek gibi değil ve uysallar...
ve ben böceklerden korksam bile
kıyamadım o iki güveye
birlikte uçuşuyorlar...

Tanrım! şimdi her yer güve
ve etrafımda geziniyorlar.
ve yine bardağa düştü işte.
düşmeyin be oğlum! derken

artık en az on tane güve uçuşuyor.
bir gören olsa halime güler.
güveler benimle dalga geçerken
bana ajan olduklarını düşündürtüyor.

öyle ama! telefona bakıyor.
koluma konuyor, çayıma yaklaşıyor.
güneş gibi etrafımda dönüyorlar.
güveler benimle konuşuyorlar.

ilaçlayamam bunu onlara yapamam.
güveler beni görüne ortaya çıkıyor.
ben gidince elbiselere saklanıyorlar
gelince etrafımda... onlar benim arkadaşım!

doğada her şeyin bir kalbi var.
güve falan filan demeyin.
galiba herkesi tanıyorlar.
bak yine! ekrana kondular.
beni de mikrop biri sanmayın
onlar elbise kumaşlarını seviyorlar.