Gururlanma Ey İnsanoğlu Şiiri - Uğur Şemen

Topraktan yaratıldın, unutma özü,
Kibirle kör etme basiret gözü,
Yarın kara toprak bürür bu yüzü,
Gururlanma insanoğlu, kendine gel.

Malın mülkün kalır, gitmez seninle,
Boşuna didinme kirli kalbinle,
Hesap günü baş başasın dininle,
Gururlanma insanoğlu, kendine gel.

Sultan olsan ne yazar o tahtında,
Bir kefen biçilir ölüm vaktinde,
Sadık kalmadınsa Hakkın ahdinde,
Gururlanma insanoğlu, kendine gel.

Güzelliğin solar, kalmaz bir eser,
Ecel rüzgârı ansızın sert eser,
Nefesin kesilir, o diller susar,
Gururlanma insanoğlu, kendine gel.

Dünya malı fânidir, çabuk geçer,
Ecel şerbetini her nefis içer,
Herkes ektiğini mahşerde biçer,
Gururlanma insanoğlu, kendine gel.

Kuş tüyü yataklar mezarda taş olur,
O gururlu başlar toprakla eş olur,
Gözünden dökülen yaşlar sel olur,
Gururlanma insanoğlu, kendine gel.

Gönüller sarılsın nurlu davete,
Kibri atan layık olur cennete,
Boyun eğme fâni olan minnete,
Gururlanma insanoğlu, kendine gel