Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

O elleri koynunda başı yerde dinlerdi
Ben bıkmadan söylerdim; gülmemeye direnir
Pembenin her tonunu yanağında toplardı
Arada bir sorardı diyemezsem anlardı

Ayağıyla çizdiği şekillere bakardım

kara gözleriyle kara sevdalım
ne diye ahımı işitmiyorsun......
bir zaman ağacım ağaçta dalım
neden pazarımda gül satmıyorsun...

ben sevgimi kendim ile sakladım

Ben, güllerin bir nevi
Bakışına şahidim..
Suyun koca alevi,
Yakışına şahidim…

Sessiz yağan karların,

Bu günlerde bir sevdanın
Ardı sıra koşmadayım
Ve verdiği heyecanın,
Hazzı ile coşmadayım…

Üzerimde şık bir setre,

Ahuzar mı, ah mı alam
Vebal mi, günah mı alam
Bir kuduz asalak için
Mevzer silah mı alam

Nidem dostlar sahi nidem

Aydınlık yarınlar sislenirlerse
Korkarım yağmurum sağanak olur...
Meramın yağmurda ıslanmak ise,
Yağışım kalbinde hep konak olur.

Şayet bu ayrılık yıllara bedel
Bir zaman kadarsa olsun be gülüm
Israr etmeyecek, demeyeceğim gel
Unutkan kadehler, dolsun be gülüm

Geceleri paylaştığın o kimse

aşk olsun yıllara sana aşk olsun
nemenem umarsız yüreğin varmış
yalan söyleyenler bırak kaybolsun
sevgime ne yaman evhamın varmış.....

sen sevme istemem zaten demişsin

Ezanlar huşu ile niyaza davet eder,
Güneş doğar Erek’ten usul usul yükselir...
Horozlar haber verir, her sabahı müjdeler
Besmeleyle açılır kapılar sonra bir bir...

Yüklükler yataklara,odalar süpürgeye,

Al yanağa kumral saçın yakışır,
Söylemeye cesaretim yok benim,
Söyler iken dilim dişte sıkışır,
Gülmen için şu halime bak benim...