Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Bakarken bir efsun sunan gözlerim,
Tebessüm içinde gülüyor size.
Dostluk hoş diyerek kanan gözlerim,
Bir sevda umarak kalıyor size …

Derya ise yüreğin,Yüzülmez mi deryada..

sen var ya melekler kadar güzel
Huriler kadar saf
bir o kadar iyisin
sen var ya sevgice esişen yel
pazarımdaki kavaf
sevgimdeki ekin ve sen sevgimdeki beysin

Gündüz geveze sesler, olmayan münakaşam
Fakat anlattıkları, konuğumdur; her akşam
Ben hayatı bu denli sürpriz sunar bilmezdim,
Şansın değirmeninde bu kadar sevilmezdim…

Gecenin ışığından, süzülüp gelen sendin

Bir ilmekle başladı sıra sıra ördükte
Nakşettik taa bugüne, mazide kalan sesi
Yıllardır eteğinde topladığını dökte,
Gürünsün gül isminin, bu sevgi seccadesi...

Gül isimlim, gül gözlüm, gül yüzünde gül açar

gün akşama dönse bile
bir selam sal sabah olsun
şafak söküp sönse bilee
bir selam sal sabah olsun

ta yürekten çağır beni

gülümsemene gülümserim
ama içten canı gönülden
hallenirim
gerilere bakarken gördüğüm siluetler içinde
bende
kalan izi sözü

Ben bir gizli sır gibiyim
Arar isen bulacaksın...
Sırlarımı der gibiyim..
Sorar isen bulacaksın....

Dağ misali yüreğim var;

Mehtabı her zaman görüyordum da,
Gökte olduğunu yeni fark ettim...
Fark ettim zamansız son bir yudum da,
Yanınca yüreğim pek merak ettim...

O mehtap göklerden iner mi yere,

İnsanın içinde bir derin kuyu
O misal oyuklar gibidir şair
Anlatır sevgiye ait arzuyu
Denizde kayıklar gibidir şair

Yazanlar vurgundur hatta divane,

Gözlüyorum yolunu,
Gelmiyor, gelmiyor....
Koklamaya gülünü,
Gelmiyor, gelmiyor...

Görünmüyor nazara,