Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Diyemedim kimseye,
Ar ettim; haya ettim,
Biriktirdim sevdanı,
Kocaman kaya ettim…

Sen ektin evlek evlek,

Gönülden ağlayıp, gönülden gülen,
Kimleri ararsın hatıralarda...
Sevdayla yaşayıp, sevdayla ölen,
Sevdamı uyarttın bu sıralarda...

Çiçekler misali yüzün var senin,

sen var ya melekler kadar güzel
Huriler kadar saf
bir o kadar iyisin
sen var ya sevgice esişen yel
pazarımdaki kavaf
sevgimdeki ekin ve sen sevgimdeki beysin

Gündüz geveze sesler, olmayan münakaşam
Fakat anlattıkları, konuğumdur; her akşam
Ben hayatı bu denli sürpriz sunar bilmezdim,
Şansın değirmeninde bu kadar sevilmezdim…

Gecenin ışığından, süzülüp gelen sendin

gün akşama dönse bile
bir selam sal sabah olsun
şafak söküp sönse bilee
bir selam sal sabah olsun

ta yürekten çağır beni

Bir ilmekle başladı sıra sıra ördükte
Nakşettik taa bugüne, mazide kalan sesi
Yıllardır eteğinde topladığını dökte,
Gürünsün gül isminin, bu sevgi seccadesi...

Gül isimlim, gül gözlüm, gül yüzünde gül açar

gülümsemene gülümserim
ama içten canı gönülden
hallenirim
gerilere bakarken gördüğüm siluetler içinde
bende
kalan izi sözü

Ben bir gizli sır gibiyim
Arar isen bulacaksın...
Sırlarımı der gibiyim..
Sorar isen bulacaksın....

Dağ misali yüreğim var;

İnsanın içinde bir derin kuyu
O misal oyuklar gibidir şair
Anlatır sevgiye ait arzuyu
Denizde kayıklar gibidir şair

Yazanlar vurgundur hatta divane,

Gözlüyorum yolunu,
Gelmiyor, gelmiyor....
Koklamaya gülünü,
Gelmiyor, gelmiyor...

Görünmüyor nazara,