Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Düşmüşüm ocağına,
Gelsene kucağıma,
Balık gibi ağına,
Gelmişim farkındasın...
Bana çok yakındasın

Dost değilse boş ver geç,
Söz etmek doğru değil..
Eğri geçmişse süreç,
Düz etmek doğru değil…

Dost dediğin nasıl şey?

Sevda ile sevginin düğününde bilin ki,
Onlar için gökteki bulutlatca dua var;
Sizde şahadet edin, dua edin diyin ki
Mutluluk yağmurunda şemsiyesiz kalsınlar…

Emanet senin Allahım,
Veren de sen alan sensin…
Hem Rahmansın, hemi Rahim,
Baki olan kalan Sensin..

Zerre sensin zerrede sen….

Küheylanlar kişner, yılkıda oynar
Şen can anasından, doğar Emirhan…
Toplanır yiğitler, kımızlar kaynar
Dokuz kat buluttan, yağar Emirhan…

Koskoca bir okyanus mavisini sildin de
Enginden daha engin göğe niçin bakmadın.
Yüreğimi bir gölet hatta bir ark bildin de,
Hislerimi gök kadar sanıp şimşek çakmadın.
Ey ela gözleriyle ufkuma kara çizen,
Ey elinde hançerle içime yara çizen,

Ey ömür parem ey yüreği berberim
Ey ala gözlü bey ey yakışıklı yeğenim
Ey gülünce gözleri içimde çiçek açan
Ey sevgimle hayal hayal yürekçe tokalaşan
Ey zamanın bana sunduğu tatlı balam
Can parem azizim yağız kınyas hoş sefam

Canımsın diyen sen, ey dil sahibi
Sesini duymaya özlemlerim var
Gönlümde nakşetmiş mendil sahibi
Sana esecek bil, bu deli rüzgâr

Diyemedim kimseye,
Ar ettim; haya ettim,
Biriktirdim sevdanı,
Kocaman kaya ettim…

Sen ektin evlek evlek,

Gönülden ağlayıp, gönülden gülen,
Kimleri ararsın hatıralarda...
Sevdayla yaşayıp, sevdayla ölen,
Sevdamı uyarttın bu sıralarda...

Çiçekler misali yüzün var senin,