Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Kimisi bir destan, kimisi dua
Kiminin elinde kınalar vardı...
Kimisi düşmeden derin uykuya,
Kanlı yaraları eliyle sardı...

Anası, bacısı, yavuklusuyla,

Sen başkasın canda can,
Sen benimle an-be- an,
Ve bitmez heyecandan,
Sana gelen olmuşum…
Beni senle dolmuşum…

Salkım söğüt bezenmekte bugünler
Dalları yeşiller sarmada artık...
Kışa kaldı geçen mevsimli dünler
Yaza hazırlık var mühlet adımlık...

**

Sevmek ve seninle iyi olmak hoş
Seninle düşünüp öyle dolmak hoş
Serin havalarda öylece dalıp,
Seninle hayal etmek, senle kalmak hoş

Ah ah, var ya
diyemem, dilim dönmez
alacası çökmüşse akşamın,
gurbette bir kadehtir bana yeten
yüreğim pır pır eder,
uçmaya meyilli, kanat çırparca

Seni aramayacak,
Seni sormayacağım.
Seni anmayacağım...
Bunları biliyorsun....

Bitmeyen sefa sende,

Yapraklar sarardı sen yine yoksun,
Yeşiller sarıya döndüğü gündür...
Bırakma dallara rüzgar dokunsun
Ağaçtan yapraklar indiği gündür...,

Sen yağız, sen esmer
Sen er oğlu er..
Sen kalender...
Be birader...
Sen yaz bilmez kışlı mısın?
Sen Sarıkamışlı mısın?

SEN ORADA BEN BURADA

Hoyrat olsan yaban gülü deseler,
Sırrım sayar yüreğime saklarım...
Neye yarar kalpte olmayan değer,
Bu yüzdendir saçlarımı aklarım...

Yar bayramım sensiz geçti,
Senli olan bayramlara…
Hem sensiz sevensiz geçti,
Senli olan bayramlara...

Hava soğuk içim sıcak,