Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Salkım söğüt bezenmekte bugünler
Dalları yeşiller sarmada artık...
Kışa kaldı geçen mevsimli dünler
Yaza hazırlık var mühlet adımlık...

**

Aradım olmadı, sordum olmadı
Sen beni bırakıp nereye gittin?
Sevginin, vefanın bu mudur adı?
Sen beni bırakıp nereye gittin?

Kayıpsın, yitiksin bende değilsin,

Sen başkasın canda can,
Sen benimle an-be- an,
Ve bitmez heyecandan,
Sana gelen olmuşum…
Beni senle dolmuşum…

Bu günlerde bir sevdanın
Ardı sıra koşmadayım
Ve verdiği heyecanın,
Hazzı ile coşmadayım…

Üzerimde şık bir setre,

O kimse… Ve neyse… Ve de neciyse,
Allahın kuludur; nihayet insan…
Öldürmek olur mu? Katillik ise
Kulluk iş değil ne düşün ne san…

O da bu memleket evladı idi,

Benim sevmem yetmiyor;
Senin sevmende gerek
Sevgi kolay yitmiyor;
Anlasana mübarek…..

Sevgiye lades tuttuk,

Sevdamsın yalan yok korkum kuşkumsun
Sevdalım körpemsin, sevda köşkümsün
kendini esirgeme sen artık bendeki sen
Bana ilham olacak verdiğin gizli busen
Senki koca yüreklim,benim kocaman sevdam..
yüreği koca sevdam, hayalim deli hülyam

O elleri koynunda başı yerde dinlerdi
Ben bıkmadan söylerdim; gülmemeye direnir
Pembenin her tonunu yanağında toplardı
Arada bir sorardı diyemezsem anlardı

Ayağıyla çizdiği şekillere bakardım

Mânalı bir bakış çok sözden çok evladır
Mânalı bir gülüş çok gülüşten beladır...
Mânalı bir tavırla kalbimdeki yerdesin
Mânalı adın olsun her mâna bir leyladır...

Güzel kız, tatlı çocuk; sen, bende bu mânasın

-I.Dünya Harbinde Sarikamis Harekatimiz Anisina-

Ölüm pahasını hiçe sayarak,
Diz boyu karlarda yürüdük gene...
Dönmedik, yılmadık hatta donarak,
Göz yumduk, ölümün siluetine...