Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Karşıma geçip de düşünüyordun,
Üstüme dikmiştin şen gözlerini...
Ne ben söylemedim ne de sen sordun...
Çok nemli görmüştüm dün gözlerini...

Ben sana yazarken müşküle düştüm,

Ah ah, var ya
diyemem, dilim dönmez
alacası çökmüşse akşamın,
gurbette bir kadehtir bana yeten
yüreğim pır pır eder,
uçmaya meyilli, kanat çırparca

Sahnesinde rol almış herkese tarih denir
Geçmişten beri gelen her sese tarih denir
Tarih hâlâ daha genç ve hâlâ ihtiyardır...
Tarihte ne yoktur ki tarihte her şey vardır.

Tarihte kadınlar vardır; bitmeyen akis gibi

Senin kalbin bembeyaz,
Bugün yağmış kar gibi...
Bu soğukta az-biraz
Beni yakan har gibi..

Senin kalbin tertemiz,

Senin dünyan bomboş da, dolu mu benim dünyam?
Çilemi gam yapmışım, derdimi sen yapmışım
Gönül bahçende güller, hangi beste için gam
Sevda dertli gönlünün her gülüne tapmışım

Ey Sen...! . yüreğindeki, sevdaları dert sayan

Bahçelerde güllerin yaza doğru solduğu,
Günler kadar eskimiş anıların var bende,
Düşündükçe duygular bin bir eder soluğu,
Alkış tut, kahkaha at, ölüyorum sayende...

Üşüyorsan sevgilim söyle üşüdüğünü...

Çalanda Şamil’in müziğiyle sen,
Yerinde durmazdın, durabilmezdin,
Titreyen vücudun, o koca gövden
Oyna diyenleri kırabilmezdin.
Git oyna, çık oyna..
Sen oyna balam, sen oyna...

O kadar güzelki gözlerin senin...
Sevmesem olmuyor; sevsem olmuyor...
Herhalde bu yüzden çoktur sevenin.
Bana ne diyerek savsam olmuyor.
Demesem olmuyor; desem olmuyor..

Gece gündüz kalmadı,
Senle aklımı bozdum.
Kalbim gene dolmadı,
Senle aklımı bozdum...

Yolda gezerken bazen,

sen ceylansın, bende avcın gibiyim
kalbimizi sevgimizle vuralım
sanki hırsın, sanki hıncın gibiyim
tenhalarda vuslat diye duralım